Από τον Γιώργο Καρακασίδη
Γενέθλια του Billy Bob Thornton προχθές, και ως συνήθως, ο ηθοποιός δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία στο πρόσφατο Landman. Αξίζει να σημειωθεί ότι η σειρά συνομιλεί εμφανώς με τη ρητορική του τραμπικού Make America Great Again. Ο πρωταγωνιστής, ως σύγχρονος Marlboro man (με το φορτηγάκι-καρότσα αντί για άλογο), είναι ο άνθρωπος που δίνει τις λύσεις στα δύσκολα προβλήματα που προκύπτουν από την εξόρυξη πετρελαίου σε μια πόλη στο Texas. Ελλείψει αφθονίας πράσινης ενέργειας, ο μαύρος χρυσός παρουσιάζεται ως αναντικατάστατος με τη σκληρή και βρώμικη δουλειά της εξόρυξής του να λειτουργεί ως υπενθύμιση του ποιος κάνει κουμάντο – λέγε με πετροδόλαρο. Από εκεί και πέρα σχεδόν όλα τα στερεότυπα των (συντηρητικών) αμερικανικών παραδοσιακών αξιών είναι ριζωμένα εδώ. Οι μειονότητες ως εργατικά χέρια, ο γιος που -προς άρνηση του νεποτισμού- θέλει να ξεκινήσει από το μηδέν, η κόρη μπίμπο cheerleader (που εννοείται ότι τα φτιάχνει με τον σωματώδη quarterback του σχολείου), αλλά κυρίως η σύζυγος-τρόπαιο -ή αντιστρέφοντας στη συγκεκριμένη περίπτωση- αυτή που αντιμετωπίζει τους άντρες ως τρόπαια που θα της εξασφαλίσουν μια ακούραστη πλουσιοπάροχη ζωή (με τρομερό μπρίο ομολογουμένως η ερμηνεία της Ali Larter). Η παρουσία της δυναμικής, έως αδίστακτης, δικηγόρου -ελέω μικρότερου φιλμικού χρόνου- λειτουργεί περισσότερο ως προπέτασμα και λιγότερο ως αντίβαρο.
Κι ενώ από τη μια μπαίνουμε στα άδυτα του κόσμου του πετρελαίου, από την άλλη γινόμαστε θεατές μιας ανάλαφρης soapy ατμόσφαιρας με το τελικό αποτέλεσμα να είναι άνισο. Έτσι αφενός, η σειρά γνώρισε εμπορική επιτυχία (με τις αμοιβές των πρωταγωνιστών να εκτοξεύονται εν όψει της τρίτης σεζόν) όχι όμως και καλλιτεχνική, με τις υποψηφιότητες των Emmy να της γυρίζουν την πλάτη. Επιπρόσθετα, υπενθύμισε ότι οι πλατφόρμες του streaming – προς πείσμα πολλών που θεωρούν ότι υιοθετούν μόνο woke ατζέντες – κινούνται και προς την αντίθετη κατεύθυνση, αφού ως κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, επιδιώκουν να προσελκύσουν κοινό από όλο τα κοινωνικοπολιτικό φάσμα.
