Κάθε εβδομάδα ένας συγγραφέας απαντά σε 15 ερωτήσεις. Σήμερα η Λεία Βιτάλη
- Γιατί γράφετε;
Γράφω για να μπορώ να αντέξω την πραγματικότητα.
- Τι κάνετε όταν δεν γράφετε;
Σκέφτομαι τι θα γράψω. Ακόμη και όταν μαγειρεύω, τραγουδάω, πάω βόλτες, φυτεύω τριαντάφυλλα, παίζω τάβλι, ερωτεύομαι, συγχρόνως ονειρεύομαι το τι θα γράψω.
- Είστε πρωτίστως αναγνώστης/τρια ή συγγραφέας;
Γράφω γιατί διαβάζω πολύ και διαβάζω για να ανοίγω τους ορίζοντες μου στο γράψιμο.
- Τι διαβάζετε αυτό το διάστημα;
Αυτοβιογραφίες συγγραφέων, γιατί στριφογυρίζει στο μυαλό μου μια τέτοια ιδέα
- Με ποιες προσωπικότητες της Λογοτεχνίας θα βγαίνατε για ποτό;
Με τον Roderick Beaton, αν και ιστοριογράφος. Τον γνώρισα πρόσφατα και με κατέκτησε η ευστροφία του, οι γνώσεις του και η αγάπη του για την Ελλάδα.
- Ισχύει ακόμα ο «θάνατος του συγγραφέα» στην εποχή των social media;
Ο συγγραφέας ποτέ δεν πεθαίνει απλώς μεταλλάσσεται ανάλογα με τις εποχές.
- Γίνεται να βιοπορίζεσαι στην Ελλάδα μόνο από τη συγγραφή;
Δυστυχώς η ποιότητα δεν συμβαδίζει πάντοτε με την ποσότητα.
- Διδάσκεται η γραφή;
Μόνο αν διδάσκεται από εμπνευσμένο και ταλαντούχο μεταδοτικό δάσκαλο και απευθύνεται σε άτομα με ενισχυμένη φαντασία και αντοχή στη σκληρή δουλειά.
- Ποιο θα ήταν το δικό σας «γράμμα σ’ ένα νέο ποιητή»;
Μην προσπαθείς να γράψεις με το μυαλό και τη λογική, αφέσου να σε παρασύρει το ένστικτο και το συναίσθημα. Αυτό θα κάνει καλό πρώτα σε σένα και έπειτα στους αναγνώστες σου.
- Η Λογοτεχνία είναι ενιαία ή επιδέχεται διακρίσεων;
Η αφετηρία της είναι πάντα η ίδια, ένα συναίσθημα, ένα βίωμα, μια ιδέα, μια οργή. Αλλάζουν μόνο οι μορφές έκφρασης, αν είναι ποίηση, πεζογραφία, θέατρο κλπ
- Υπάρχουν must read βιβλία; Ποια είναι για εσάς;
Θα μπορούσα να αναφέρω εκατοντάδες που έχουν τη δύναμη να ανοίγουν ορίζοντες στο μυαλό μας. Μεταξύ των οποίων είναι «Ο τελευταίος πειρασμός» του Καζαντζάκη, « Η γυναίκα ευνούχος» της Germaine Greer « Η δίκη» του Franz Kafka το «Άκου Ανθρωπάκο» του Wilhelm Reich κλπ.
- Πώς είναι να γράφεις στον καιρό της πολιτικής ορθότητας;
Ο συγγραφέας οφείλει να ενοχλεί την εξουσία και το κατεστημένο και να αμφισβητεί οτιδήποτε βάζει όρια στη φαντασία του με την προϋπόθεση πάντα να έχει ως υπόβαθρο την έννοια της δικαιοσύνης. Το μέγα ζητούμενο.
- Γιατί οι Έλληνες γράφουν περισσότερο απ’ ό, τι διαβάζουν;
Θα μπορούσα να θέσω το ερώτημα τι είναι αυτά που γράφουν;
- Πώς σας επηρεάζει η πολιτική επικαιρότητα;
Με γεμίζει οργή. Με κάνει να στέφομαι στο παρελθόν, στις ρίζες της ιστορίας για να ανακαλύπτω τις αιτίες των παθών μας που καθορίζουν το μέλλον μας. Έτσι ξεκινάω πάντα τα ιστορικά μου μυθιστορήματα με μια εναλλακτική ανθρωποκεντρική οπτική με πρωταγωνιστές τους «μικρούς» ανθρώπους.
- Η Λογοτεχνία, τελικά, σας έχει αλλάξει τη ζωή;
Δεν ξέρω πώς θα ήταν η ζωή μου χωρίς τη λογοτεχνία διότι γράφω από τότε που έμαθα να γράφω στο σχολείο. Και πριν μάθω να γράφω έβγαζα ιστορίες από το μυαλό μου και τις έλεγα προφορικά. Θα έλεγα ότι η ζωή μου είναι λογοτεχνία. Αμφιβάλω αν πραγματικά ζω στην πραγματικότητα.
Η Λεία Βιτάλη γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη. Ως πεζογράφος, θεατρική συγγραφέας, σεναριογράφος αλλά και ως κειμενογράφος, έχει βραβευτεί με ελληνικά και διεθνή βραβεία. Σπούδασε νομικά, δημοσιογραφία και ψυχολογία. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος, ραδιοφωνική παραγωγός και κειμενογράφος στη διαφήμιση, ενώ τα τελευταία χρόνια διδάσκει Δημιουργική Γραφή. Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα: Άννα Χ., Η κοιλιά της μεταφράστριας, Η τρομοκρατία της μνήμης, Το παραμύθι του μεγάλου φόβου, Ιερή παγίδα και Η οργή των μικρών ανθρώπων.
Είναι η πρώτη και μοναδική γυναίκα που ασχολήθηκε με την Ελληνική επανάσταση σε λογοτεχνικό βιβλίο γράφοντας για τη δολοφονία του γιού του Κολοκτρώνη και το πώς αυτός προσπαθούσε να βρει τον δολοφόνο του γιού του. Είναι αστυνομικό, ενώ ταυτόχρονα μάς δείχνει την άλλη πλευρά του Κολοκοτρώνη, μας δείχνει τον πόνο του πατέρα και την ανθρώπινη διάσταση που δεν έχουμε ξαναδεί σε βιβλία. Έκανε πολύ μεγάλη έρευνα η ίδια.
Είναι βραβευμένη ως θεατρική συγγραφέας, ως πεζογράφος, ως σεναριογράφος και ως δημιουργός στη διαφήμιση με Ελληνικά και Διεθνή βραβεία. Σπούδασε Νομικά, Ψυχολογία και Δημοσιογραφία.
Έχει γράψει και έχουν παρουσιαστεί στη σκηνή δέκα θεατρικά της έργα. Παράλληλα έχουν γυριστεί σε ταινίες για τον κινηματογράφο δικά της σενάρια και για την τηλεόραση σήριαλ σε σενάριά της. Επίσης έχουν παιχτεί από το ραδιόφωνο εκπομπές σε δικά της ραδιοφωνικά σενάρια.
Ως δραματουργός έχει τιμηθεί με το κρατικό βραβείο θεατρικού έργου για τα έργα της «Ροστμπίφ, ο δισταγμός της Κλυταιμνήστρας πριν το φόνο» και «Το Γεύμα».
Μεταξύ των άλλων έγραψε το σενάριο «Ματωμένα Χώματα», σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη και για τον Κινηματογράφο: «Ελεύθερη Κατάδυση» σε σκηνοθεσία Γιώργου Πανουσόπουλου
Κυκλοφόρησε πρόσφατα το νέο βιβλίο της γνωστής και βραβευμένης συγγραφέα Λείας Βιτάλη Η ΟΡΓΉ ΤΩΝ ΜΙΚΡΏΝ ΑΝΘΡΏΠΩΝ από τις εκδόσεις Πατάκη.
Με αφορμή την ύπουλη δολοφονία του Πάνου Κολοκοτρώνη, γιου του Θοδωράκη Κολοκοτρώνη, η συγγραφέας μας αφηγείται την ιστορία της ελληνικής επανάστασης από μία διαφορετική και εντελώς πρωτότυπη οπτική.
Ο ίδιος ο πατέρας Κολοκοτρώνης αναλαμβάνει να βρει τον δολοφόνο του Πάνου, μια δολοφονία που ακόμη και σήμερα έχει μείνει ανεξιχνίαστη. Ο Κολοκοτρώνης στην έρευνά του αυτή θα φέρει στο φως μυστικές συμφωνίες και δολοπλοκίες Ευρωπαίων αλλά και Ελλήνων που υπονόμευαν ή ήθελαν να χειραγωγήσουν την επανάσταση προς όφελος τους. Αλλά η οργή των μικρών ανθρώπων μεταξύ των οποίων ήταν και ο Κολοκοτρώνης, πριν γίνει ήρωας, κατάφερε να φτάσει την επανάσταση μέχρι την ολοκλήρωση της.
Γιατί η οργή, όπως λέει η ίδια η συγγραφέας, είναι μία μεγάλη κινητήρια δύναμη η οποία εάν βρεθεί σε χέρια ανθρώπου με όραμα μπορεί να μεγαλουργήσει προς όφελος της ανθρωπότητας.
Για αυτό το μυθιστόρημα είπαν πρόσφατα:
“…. Ο αναγνώστης εντυπωσιάζεται από τον τρόπο που η Βιτάλη συνδυάζει την ιστορική γνώση με τον κριτικό στοχασμό και τον προσδιορισμό της θέσης των ιστορικών προσώπων, των έργων και των φαινομένων της ελληνικής πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής πραγματικότητας σε ένα πολύμορφο, ποικίλο και εξαιρετικά καλαίσθητο γλωσσικά δοκιμιακό μωσαϊκό. Πρόκειται για ένα ελκυστικά γραμμένο βιβλίο το οποίο φωτίζει τη διαδρομή όχι μόνο των ανθρώπων αλλά και του ελληνισμού με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να μπορεί να προσεγγίσει συγκριτικά με το παρελθόν το διαμορφούμενο ιδεολογικοπολιτικό και κοινωνικό υπόβαθρο της σύγχρονης εποχής ως αποτέλεσμα μιας διαχρονικής συνέχειας.
Το ιστορικό μυθιστόρημα της Βιτάλη διαθέτει αστυνομική δομή που του δίνει μία ιδιαιτερότητα, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον και συμβάλλει στην εξέλιξη του προβληματισμού μας, της θεώρησης μας για την ελληνική ιστορία και την πορεία της ελληνικής κοινωνίας κατά τους δύο τελευταίους αιώνες.”
(Απόσπασμα από την κριτική παρουσίαση του διευθυντή και εκδότη του περιοδικού Ιστορία Εικονογραφημένη Διονύση Μουσμούτη.)
“… Η αξία του έργου είναι αναμφισβήτητη. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που ανανεώνει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε την Επανάσταση. Δεν την αντιμετωπίζει ως ένα ηρωικό πανόραμα αλλά ως μια σύνθετη ανθρώπινη περιπέτεια….
Η Λεία Βιτάλη έχει γράψει ένα έργο φιλόδοξο και απαιτητικό. Όχι μόνο γιατί επιχειρεί να χωρέσει σε ένα βιβλίο την ατμόσφαιρα μιας ολόκληρης εποχής, αλλά και γιατί τολμά να αγγίξει έναν εθνικό μύθο, να τον φέρει πιο κοντά μας, να τον κάνει πιο ανθρώπινο. Στον Κολοκοτρώνη του βιβλίου δεν θα δούμε τον μνημειακό ανδριάντα αλλά έναν άντρα που αγαπά, πονά, οργίζεται, σφάλει, αναζητά. Και μέσα από αυτό το πορτρέτο φωτίζονται όχι μόνο τα μεγάλα γεγονότα αλλά και οι αφανείς που τα στήριξαν με το αίμα και τη ζωή τους. Για τον αναγνώστη που αγαπά τα ιστορικά μυθιστορήματα, η Οργή των μικρών ανθρώπων είναι μία εμπειρία πλούσια και συναρπαστική. Για εκείνον που θέλει να δει ξανά την Επανάσταση με ποιο ανθρώπινο βλέμμα, αποτελεί μία ιδανική ευκαιρία. Και για όσους αναζητούν έναν καθρέφτη του σήμερα μέσα από το χθες το βιβλίο αυτό θυμίζει ότι η οργή των “μικρών” είναι πάντα παρούσα, άλλοτε κρυφή, άλλοτε εκρηκτική, πάντα ικανή να αλλάξει την Ιστορία.”
(Απόσπασμα από το συγγραφέα και κριτικό λογοτεχνιας Ξενοφώντα Μπρουτζάκη στο liberal.gr)
