Η εστίαση στη Θεσσαλονίκη αλλάζει ρυθμό. Πολλά καταστήματα της πόλης δεν δουλεύουν πλέον από το πρωί ως τα μεσάνυχτα, αλλά επιλέγουν πιο «σφιχτό» ωράριο, προσαρμόζοντας τη λειτουργία τους στις νέες συνθήκες της αγοράς.
Από καφέ που ανοίγουν μόνο απογευματινές ώρες μέχρι εστιατόρια που περιορίζονται σε ένα ενιαίο 8ωρο, το τοπίο μεταβάλλεται ραγδαία. Οι ταμπέλες με ωράρια όπως «17:00 – 00:00» ή «13:00 – 23:00» γίνονται ολοένα και πιο συνηθισμένες.
Ο πρόεδρος της Ένωσης Εστιατόρων, Ψητοπωλών και Καφέ Μπαρ Θεσσαλονίκης, Μιχάλης Επιτροπίδης, εξηγεί ότι οι αλλαγές αυτές δεν είναι επιλογή πολυτέλειας αλλά αναγκαιότητας. «Πολλά μαγαζιά πλέον δουλεύουν με ένα μόνο 8ωρο. Δεν υπάρχει επάρκεια προσωπικού για να στηριχθούν δύο βάρδιες. Έτσι, πολλοί ιδιοκτήτες επιλέγουν να συμπτύξουν το ωράριό τους – για παράδειγμα, να λειτουργούν από τη 1 το μεσημέρι έως τις 11 το βράδυ», σημειώνει στον Τύπο Θεσσαλονίκης.
Η ψηφιακή κάρτα εργασίας έχει επίσης ανατρέψει τα δεδομένα. Με την αυστηρή καταγραφή των ωραρίων και των υπερωριών, πολλά καταστήματα δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους χωρίς επιπλέον κόστος. Παράλληλα, το περιορισμένο πλαφόν στις υπερωρίες (150 ώρες τον χρόνο) αφήνει ελάχιστα περιθώρια ευελιξίας, ειδικά για επιχειρήσεις που λειτουργούν όλο το δωδεκάμηνο.
«Είμαστε υπέρ του 8ωρου», υπογραμμίζει ο κ. Επιτροπίδης, «αλλά θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα για όσους θέλουν να δουλέψουν επιπλέον, να το κάνουν στην ίδια επιχείρηση και όχι να τρέχουν σε δεύτερη δουλειά».
Πέρα από τη νομοθεσία, σημαντικό ρόλο παίζει και η έλλειψη προσωπικού. Ο χώρος της εστίασης στη Θεσσαλονίκη εξακολουθεί να μετρά χιλιάδες κενές θέσεις, με αποτέλεσμα πολλοί επιχειρηματίες να επιλέγουν το «λιγότερο αλλά βιώσιμο» μοντέλο λειτουργίας.
Στο φόντο αυτών των αλλαγών, η εικόνα των δρόμων το βράδυ έχει αρχίσει να μεταβάλλεται. Παλαιότερα ανοιχτά ως αργά, πολλά μαγαζιά πλέον κατεβάζουν ρολά νωρίτερα, δίνοντας μια διαφορετική αίσθηση στη νυχτερινή ζωή της πόλης.
Οι επιχειρηματίες δηλώνουν πως αν δεν υπάρξουν διορθώσεις στα εργασιακά πλαίσια και ενίσχυση της απασχόλησης, το φαινόμενο των περιορισμένων ωραρίων θα συνεχιστεί – ίσως και να παγιωθεί.
