Η Νεφέλη Φασούλη είναι από τις καλλιτέχνιδες που η Θεσσαλονίκη αγαπά παράφορα. Με έναν ήχο που ακουμπάει την παράδοση, το σήμερα και εκεινη τη γλυκιά μελαγχολία των ξενυχτιών, έχει καταφέρει να φτιάξει τον δικό της κόσμο, έναν κόσμο γεμάτο συναίσθημα, ιστορίες και τραγούδια που κολλάνε πάνω σου σαν καλοκαιρινή υγρασία – εκείνα τα βράδια με πολλή ζέστη.
Από λαϊκές αναφορές και μεσογειακές επιρροές μέχρι έναν ήχο που μοιάζει να γεννήθηκε για βραδινές διαδρομές δίπλα στη θάλασσα, η μουσική της κουμπώνει περίεργα όμορφα με τη Θεσσαλονίκη. Λίγο πριν το επόμενο live της στη Μονή Λαζαριστών, μιλήσαμε μαζί της.
Κάθε φορά που ανεβαίνεις στη σκηνή είναι σαν να χτίζεις έναν ολόκληρο κόσμο. Πολύ προσωπικό και συνάμα συνδετικό προς το κοινό. Τι θέλεις να νιώσει και να πάρει όποιος φεύγει από τις συναυλίες σου;
Θέλω κατ’ αρχάς να περάσει καλά – να διασκεδάσει και να φύγει ελαφρύτερο…
Το κοινό της Θεσσαλονίκης είναι διαφορετικό από αυτό της Αθήνας;
Είναι το πρώτο που μας αγκάλιασε και αυτό δεν το ξεχνάω…
Μας υπόσχεσαι μία «Καλοκαιρινή φιέστα»; Διασκέδαση και εκτόνωση ή κάτι πιο συναισθηματικό;
Συναισθηματική εκτόνωση – με κάθε τρόπο…
Ποιο τραγούδι είναι το πιο δικό σου συναισθηματικά και δεν λείπει από κανένα live;
Κοίταξε σίγουρα δεν λείπει ποτέ το «δεν ξέρω με τι μοιάζει»…
Τι κάνει το Wyrd τόσο απελευθερωμένο; Νοιώθεις ότι βρήκες 100% τον δικό σου ήχο;
Το Wyrd είναι απελευθερωμένο γιατί δεν φοβήθηκα τι θα πουν οι άλλοι πριν το βγάλω…
Τι σε ελκύει τόσο στις μουσικές της Μεσογείου και στον αραβικό ήχο;
Με ελκύει η λαϊκότητα τους…
Θεωρείς ότι το ελληνικό κοινό ήταν πάντα ανοιχτό σε μουσικές μίξεις;
Νομίζω πως μόνο “ερήμην” του ήταν ανοιχτό…
Περιέγραψε μας τον ήχο σου με τρεις εικόνες και όχι με λέξεις.
1η εικόνα : όλα είναι δρόμος – Ηλία ριχτό – Βιετνάμ
2η εικόνα : σκηνή disco με τραβόλτα Saturday night live
3η εικόνα: η Frances Ha που τρέχει στο δρόμο
Έχεις δηλώσει ότι η γενιά σας «δεν έχει τίποτα να χάσει». Αυτό τελικά γεννά περισσότερο φόβο ή περισσότερη ελευθερία;
Αν το συνειδητοποιήσεις γεννά την μεγαλύτερη ελευθερία…
Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις ότι τα social media σε απομακρύνουν από τον πραγματικό λόγο που κάνεις μουσική;
Ναι δυστυχώς…
Πότε νιώθεις πιο πολύ «Νεφέλη»; Όταν γράφεις, όταν τραγουδάς ή όταν κατεβαίνεις από τη σκηνή;
Νομίζω είναι τρεις φάσεις που με ολοκληρώνουν…
