Από τον Γιώργο Καρακασίδη
Πράμπα και Ανού. Δύο νοσηλεύτριες που συγκατοικούν σε ένα διαμέρισμα στη πολύβουη Βομβάη, άγνωστες μεταξύ αγνώστων – κάτι εξαιρετικά σημαντικό για δύο γυναίκες σε μια κλειστή πατριαρχική κοινωνία. Διαφορετικές σε ηλικία και χαρακτήρα. Η μεγαλύτερη Πράμπα, αυστηρών αρχών και κατ’ επέκταση αυστηρή με τον εαυτό της, είναι παντρεμένη με έναν άντρα που της επέβαλαν οι γονείς της και που, πριν καν τον γνωρίσει, μετανάστευσε στη Γερμανία. Η νεότερη Ανού, πιο αυθόρμητη και με την αθωότητα της ηλικίας της ακόμη παρούσα, είναι ερωτευμένη με έναν άντρα που δεν τολμά να συστήσει στην οικογένειά της, επειδή είναι μουσουλμάνος. Όταν μια κοινή τους γνωστή από το νοσοκομείο αναγκαστεί να φύγει από την πόλη και να επιστρέψει στο χωριό της, οι δύο γυναίκες θα τη συνοδεύσουν σε ένα ταξίδι που θα αποδειχθεί καθοριστικό και για τις ίδιες – ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Η παραμονή στο ηλιόλουστο παραθαλάσσιο χωριό, σε έντονη αντίστιξη με τη μουντάδα της μεγαλούπολης του πρώτου μέρους, δημιουργεί τις συνθήκες γαλήνης που τους επιτρέπουν να δουν τα πράγματα πιο καθαρά και να πλησιάσουν τη λύτρωση.
Ο κινηματογράφος λειτουργεί ξανά ως παράθυρο στον κόσμο, υπενθυμίζοντάς μας πώς είναι η ζωή από τη μία άκρη του πλανήτη ως την άλλη. Και τελικά, είναι η ανθρωπιά – αυτή που πηγάζει από τον εσωτερικό μας κόσμο – το φως που χρειαζόμαστε για να πορευτούμε. Ανεξαρτήτως συνόρων και θρησκειών.
Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών (2024).
