Πληροφορίες από την επίσημη ιστοσελίδα της Finos Film
Η Μέλπω Ζαρόκωστα έφυγε σήμερα από τη ζωή, στις 16 Ιανουαρίου 2026, σε ηλικία 92
ετών, αφήνοντας πίσω της ένα σπάνιο καλλιτεχνικό αποτύπωμα. Εκλεκτή ηθοποιός,
συγγραφέας και στιχουργός, υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα που κινήθηκε με
άνεση ανάμεσα στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τον λόγο. Με
καλλιέργεια, εσωτερικότητα και διακριτική γοητεία, αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της
χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, προσδίδοντας ποιότητα και φινέτσα σε
κάθε της εμφάνιση, ιδιαίτερα στις μεγάλες παραγωγές της Φίνος Φιλμ.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά, όμως η ζωή της από νωρίς απέκτησε διεθνή
χαρακτήρα. Σε ηλικία 14 ετών μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αλεξάνδρεια της
Αιγύπτου και αργότερα στην Αυστραλία, όπου σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο του
Σίδνεϊ. Παράλληλα, εκπαιδεύτηκε στη σκηνοθεσία, την υποκριτική και το σενάριο στη
σχολή ραδιοφωνικών σπουδών του Canendale, αποκτώντας στέρεες βάσεις και ευρύ
πνευματικό ορίζοντα. Ακολούθησε μια σύντομη αλλά δημιουργική παραμονή στο Λονδίνο,
πριν επιστρέψει οριστικά στην Ελλάδα το 1958, σε ηλικία μόλις 25 ετών.
Η πρώτη της επαφή με το θεατρικό σανίδι έγινε στο Σίδνεϊ, με την παράσταση «Lace on Her
Petticoat» του Metropolitan Theatre. Η ερμηνεία της απέσπασε θερμές κριτικές από τον
αυστραλιανό και γαλλόφωνο Τύπο, που μίλησαν για ένα σπάνιο χάρισμα πάθους και
ευαισθησίας. Ακολούθησαν σημαντικοί ρόλοι, όπως η «Αντιγόνη» του Ζαν Ανουίγ, η
Μιράντα στην «Καταιγίδα» του Σαίξπηρ και ο πρωταγωνιστικός ρόλος στο «Dark Secret»
του Τζον Γουάτσον. Μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα, συνεργάστηκε με τον θίασο του
Λάμπρου Κωνσταντάρα και συμμετείχε σε αξιόλογες παραστάσεις, ενώ παράλληλα
ξεκίνησε μια μακρά και ουσιαστική θεατρική πορεία. Η τελευταία της εμφάνιση στο θέατρο
πραγματοποιήθηκε το 2012, στο έργο «Τρεις Κολασμένες Ιστορίες», βασισμένο σε
μονόπρακτα δικής της συγγραφής, αποδεικνύοντας πως μέχρι το τέλος παρέμεινε
δημιουργική και ενεργή.
Παρότι το θέατρο υπήρξε το πρώτο της πάθος, ο κινηματογράφος ήταν εκείνος που την
καθιέρωσε στο ευρύ κοινό. Το 1958, λίγο μετά την επιστροφή της από το Λονδίνο, γνώρισε
τον Ντίνο Κατσουρίδη, ο οποίος την παρουσίασε στον Φιλοποίμενα Φίνο. Εκείνος διέκρινε
αμέσως την καλλιέργεια και το ταλέντο της και της έδωσε τον πρώτο της κινηματογραφικό
ρόλο στο εμβληματικό «Το Ξύλο Βγήκε απ’ τον Παράδεισο» (1959). Από εκεί και έπειτα, η
Μέλπω Ζαρόκωστα έγινε σταθερή παρουσία στις μεγάλες παραγωγές της εποχής,
ενσαρκώνοντας γυναικείους χαρακτήρες με δύναμη, κομψότητα και ψυχική διαύγεια.
Συμμετείχε σε δεκάδες ταινίες που σημάδεψαν το ελληνικό σινεμά, όπως «Οικογένεια
Παπαδοπούλου» (1960), «Ο Θάνατος θα Ξανάρθει» (1961), «Κάθε Καημός και Δάκρυ»
(1964), «Η Βίλλα των Οργίων» (1964), «Διαζύγιο αλά Ελληνικά» (1964), «Όχι, …κύριε
Τζόνσον» (1965), «Υπάρχει και Φιλότιμο» (1965), «Όλοι οι Άνδρες είναι Ίδιοι» (1966), «Η
Γυναίκα μου Τρελλάθηκε» (1966), «Κάτι Κουρασμένα Παληκάρια» (1967), «Όταν η Πόλις
Πεθαίνει» (1969), «Το Λεβεντόπαιδο» (1969), «Η Κόμησσα της Φάμπρικας» (1969), «Μια
Τρελλή… Τρελλή… Σαραντάρα» (1970), «Ένα Αστείο Κορίτσι» (1970), «Η Ανταρσία των
Δέκα» (1970), «Η Αλίκη Δικτάτωρ» (1972), «Ο Γυιός μου ο Στέφανος» (1974) και «Η
Δαιμονισμένη» (1975). Η τελευταία της εμφάνιση σε ταινία της Φίνος Φιλμ το 1972 έκλεισε
έναν κύκλο, χωρίς όμως να σημάνει το τέλος της κινηματογραφικής της παρουσίας.
Στις επόμενες δεκαετίες συνέχισε να εμφανίζεται σε κινηματογραφικές παραγωγές, όπως
«Η Στροφή» (1982), «Φυλακές Ανηλίκων» (1982), «Τα Τσακάλια» (1981), «Αθήνα – Νέα
Υόρκη: Το Μεγάλο Κόλπο» (1985), «Ισόβια» (1988), ενώ η τελευταία της εμφάνιση στον
ελληνικό κινηματογράφο έγινε το 2006 στην ταινία «Πέντε Λεπτά Ακόμα». Το 2012
πρωταγωνίστησε στην τουρκική ταινία «Strangers in the House», σε έναν ιδιαίτερα
φορτισμένο ρόλο Ελληνίδας που εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει τη Σμύρνη το 1922.
Παράλληλα, άφησε έντονο το στίγμα της και στην τηλεόραση, με συμμετοχές σε σειρές από
τη δεκαετία του ’70 έως και τη δεκαετία του 2010, αποδεικνύοντας τη διαχρονικότητά της
και τη συνεχή της παρουσία στον χώρο της υποκριτικής.
Η συγγραφική και στιχουργική της προσφορά υπήρξε εξίσου σημαντική. Έγραψε θεατρικά
έργα που ανέβηκαν με επιτυχία, μετέφρασε περισσότερα από 150 έργα, ενώ τιμήθηκε με
κρατικά βραβεία για τα έργα «Συμβιβαστήκαμε» και «Αουφίντερζεν Μανόλη». Το σενάριό
της για την ταινία «Η Ανταρσία των Δέκα» βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενώ
ως στιχουργός γνώρισε διεθνή αναγνώριση με το τραγούδι «Ο Παλιάτσος», που απέσπασε
πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ της Λισαβόνας το 1990. Υπήρξε, επίσης, το πρώτο γυναικείο
μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και ιδρυτικό μέλος του «Σπιτιού του
Ηθοποιού».
Στην προσωπική της ζωή παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε έναν γιο, τον Αλέξανδρο.
Μέχρι το τέλος παρέμεινε μια γυναίκα με καθαρή σκέψη και φιλοσοφημένη στάση
απέναντι στη ζωή και τον χρόνο, όπως αποτυπώνεται και στο χαρακτηριστικό της
απόφθεγμα: «Η λογική μού απαντάει σε όλα τα υπαρξιακά μου ερωτήματα… δεν μπορώ να
γκρινιάξω, αφού δεν θα ζω αιωνίως».
Η Μέλπω Ζαρόκωστα δεν υπήρξε ποτέ θορυβώδης σταρ. Υπήρξε, όμως, μια αληθινά
μεγάλη κυρία της τέχνης, με ήθος, βάθος και συνέπεια. Με τον θάνατό της κλείνει ένας
κύκλος ευγένειας και ποιότητας του ελληνικού πολιτισμού, αλλά το έργο και η μνήμη της
θα παραμείνουν ζωντανά.
