Η ταινία που εξύμνησε την αυθεντική ομορφιά του ελληνικού νησιού, μέσα από το πρίσμα της λιτής μεταπολεμικής Ελλάδας, γυρίστηκε στις Κυκλάδες και συγκεκριμένα στην Άνδρο.
Το «Κορίτσια στον ήλιο» –μια κινηματογραφική ιστορία που θα μπορούσε να κοσμεί ακόμη και τις πιο τολμηρές καμπάνιες του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού– γεννήθηκε μέσα στα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας, μα έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για τη θρυλική ατάκα του Γιάννη Βόγλη «Στάσου, μύγδαλα!», αλλά και για την αίσθηση του ανεκπλήρωτου έρωτα που κουβαλά.
Μια όμορφη ξένη τουρίστρια και ένας Έλληνας βοσκός –σαν θεός του Ολύμπου ντυμένος με τραγιάσκα– συναντιούνται τυχαία σ’ ένα νησί και ζουν έναν σύντομο αλλά έντονο έρωτα. Ανάμεσά τους, όμως, ορθώνονται φράγματα: η γλώσσα, η κουλτούρα, η κοινωνική τάξη, η εποχή. Ο έρωτας ως σύγκρουση δύο κόσμων.
Η ιδέα της ταινίας, σε σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη και σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη, ξεκίνησε ως ένα μικρό σκετς, αλλά εξελίχθηκε σε κινηματογραφικό κόσμημα. Τα γυρίσματα έγιναν στο Μπατσί της Άνδρου, σε μια εποχή που το νησί –και γενικά οι Κυκλάδες– ήταν ακόμη παρθένο έδαφος για τον μαζικό τουρισμό. Η Άνδρος ήταν, άλλωστε, η πατρίδα της μητέρας του Γιάννη Βόγλη.
Η πρωταγωνίστρια, Αν Λόμπεργκ, δεν έκλεψε μόνο την καρδιά του ήρωα, αλλά και του ίδιου του σκηνοθέτη, ο οποίος, σύμφωνα με αναφορές, την ερωτεύτηκε βαθιά. Όσο για την περίφημη σκηνή με το μύγδαλο, αυτή γυρίστηκε εκτός Άνδρου – στην Αθήνα – και προστέθηκε αργότερα για να επιμηκυνθεί η διάρκεια του φιλμ.
