Από τον Γιώργο Καρακασίδη
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σε ένα ορεινό χωριό της Βόρειας Ιταλίας, ένα μέρος σχεδόν μη χαρτογραφημένο, όχι μόνο για τους Γερμανούς αλλά ίσως και για τους ίδιους τους συμπατριώτες τους, καταφεύγουν δύο Ιταλοί λιποτάκτες. Η τοπική κοινότητα τους παραχωρεί έναν αχυρώνα όχι τόσο πρόθυμα, αλλά περισσότερο από αναπόφευκτη αλληλεγγύη. Οι δύο άντρες, λιγομίλητοι από τη φρίκη του μετώπου, αντιμετωπίζονται από ορισμένους κατοίκους ως δειλοί. Όπως όμως δηλώνει σχεδόν αποστομωτικά ο δάσκαλος του χωριού και πατριάρχης μιας δεκαμελούς οικογένειας: «Αν υπήρχαν μόνο δειλοί, δεν θα γίνονταν πόλεμοι».
Το σενάριο δεν περιορίζεται σε ένα αντιπολεμικό σχόλιο, αλλά το χρησιμοποιεί ως αφετηρία για να υφάνει ένα πολυεπίπεδο οντολογικό πορτρέτο μιας κοινότητας που ταλανίζεται ανάμεσα στη συλλογικότητα και την ατομική επιθυμία. Ο αυστηρός, σχεδόν επιβεβλημένος ρόλος της θρησκείας σε μια κλειστή κοινωνία, και η ευλαβική τήρηση των εθίμων ως μέσο συνοχής, λειτουργούν καταπιεστικά και ενοχικά σε κάθε πιθανή παρέκκλιση, παρά την εξωτερική γαλήνη και την ομορφιά της ζωής δίπλα στη φύση. Σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη ιδιωτικότητας μέσα σε ένα πολυπληθές σπίτι, η ανάγκη για εκδήλωση των παθών γίνεται ακόμη πιο έντονη. Μια έξαψη που, με το παραμικρό στραβοπάτημα, μπορεί να οδηγήσει στην ατίμωση και τον στιγματισμό (πόσο μάλλον σε μια κλειστή κοινωνία).
Οι εποχές αλλάζουν – όπως τα τέσσερα σονέτα του βινυλίου που βάζει ο δάσκαλος στους μαθητές του, μια υπενθύμιση ότι η τροφή της ψυχής είναι εξίσου αναγκαία με εκείνη του σώματος, ακόμη κι όταν η δεύτερη δεν είναι καθόλου εξασφαλισμένη.
Αν ο Χάνεκε με τη «Λευκή Κορδέλα» κατέγραψε το πώς εκκολάφθηκε το αυγό του φιδιού μέσα από τους κόλπους μιας κοινωνίας την περίοδο της Βαϊμάρης, εδώ η Μάουρα Ντελπέρο συνθέτει μια λεπτοδουλεμένη ηθογραφία στο τελείωμα του πολέμου. Λίγο πριν από τη σταδιακή ερήμωση της υπαίθρου του ιταλικού βορρά και τη μετάβαση σε έναν αστικό, πρώιμο βιομηχανικό τρόπο ζωής.
Αργυρό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας και μια υποψηφιότητα για ξενόγλωσση Χρυσή Σφαίρα.
