Το φωτογραφικό project της Τερέζας Μουρατίδου με τίτλο «Άτομα με Ειδικές Ανάγκες και Επαγγελματική Ζωή» επιχειρεί να ρίξει φως σε μια πλευρά της καθημερινότητας που παραμένει, συχνά, εκτός δημόσιου κάδρου. Μέσα από το βλέμμα της φωτογράφου, οι ιστορίες ανθρώπων με αναπηρία στον επαγγελματικό χώρο αποκτούν υπόσταση και ορατότητα, χωρίς στόμφο ή επίφαση. Οι εικόνες καταγράφουν την επιμονή, την προσαρμογή και την αλληλεπίδραση με ένα περιβάλλον που δεν είναι πάντα φιλόξενο — όχι με πρόθεση να συγκινήσουν, αλλά για να επιτρέψουν στον θεατή να σταθεί και να παρατηρήσει. Στο περιθώριο του θορύβου και της προβολής, η εργασία γίνεται πράξη αξιοπρέπειας, η καθημερινότητα πράξη αντίστασης, και η παρουσία πράξη αναγνώρισης.
Όπως γράφει και η ίδια: “ΦΩΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΔΡΟ”. Άτομα με αναπηρία και επαγγελματική ζωή Στα όρια της ορατότητας, η παρουσία γίνεται περίγραμμα. Μια ανάσα ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Κίνηση χωρίς φασαρία, ύπαρξη χωρίς να διεκδικεί. Το σώμα λειτουργεί, προσαρμόζεται, αλληλοεπιδρά με το χώρο και την κοινωνία. Δεν επιδιώκει τον ρόλο του πρωταγωνιστή, αλλά κατοικεί στο πλαίσιο με την αυθύπαρκτη βαρύτητά του. Η καθημερινότητα παίρνει σχήμα μέσα από απλές στιγμές. Το άγγιγμα ενός εργαλείου, ο βηματισμός που ακολουθεί άλλο ρυθμό, το βλέμμα που παρατηρεί χωρίς να ελέγχει. Εκεί, στο περιθώριο της προβολής, κρύβεται μια μορφή δύναμης που δεν χρειάζεται ονόματα ή λόγια. Η έννοια «πίσω από το κάδρο» δεν είναι αντίθετη του ορατού. Είναι μια παράλληλη όψη, ένα σημείο όπου η ερμηνεία συναντά τη σιωπή. Εκεί που η αλήθεια δεν αποκαλύπτεται με φωνή, αλλά με το βάρος της απλότητας.
