Πάντα όταν έβλεπα ταινίες με τέρατα, γίγαντες, δεινοσαύρους και κινκς-κονκς, ένιωθα μια κάποια δυσφορία και ίσως και κάποια απαξίωση ως προς αυτά. Γιατί πάντα σκεφτόμουνα, πως είναι δυνατόν τόσο ανώτερα πλάσματα, τόσο πιο εξελιγμένα σε μυϊκή δύναμη, να τα βάζουν με τους ανθρώπους που είναι τόσο αδύναμοι.
Και πάντα όταν έβλεπα μια από τις παραπάνω ταινίες, κάποιος εσωτερικός σωματικός πυροσβέστης χαλάρωνε την μάνικα της ουροδόχου κύστης.
Meanwhile in w.c
ώσπου
τότε
ξαναγυρνάω στην πολυθρόνα μου και βλέπω όλα αυτά τα τέρατα με τελείως άλλο μάτι.
(σε κάποιο παράλληλο σύμπαν ο King Kong έχει ανέβει στον ουρανοξύστη για να κανεί pole dancing)
