
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου (the.booklist_)
Βιβλιοπρόταση: Παπαδόπουλος Χ.Αντώνης “Νίκανδρος” Eκδόσεις: Kάκτος, σελίδες: 324
Η ιστορία του “Νίκανδρου”, ξεκινάει στη σύγχρονη εποχή, όταν ένας ασκούμενος βιβλιοθηκάριος της βιβλιοθήκης του Βατικανού, ανακαλύπτει κάποιους κρυμμένους πάπυρους από τον 1ο αιώνα π.χ. Η μελέτη αυτών των αρχαίων ντοκουμέντων που αποδείχτηκε ότι γράφτηκαν από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, αποκάλυψε μια συναρπαστική ιστορία:
To 48 π.χ. στην Αλεξάνδρεια, ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, απεσταλμένος της Ρώμης, στην πόλη της Αιγύπτου, εμπλέκεται άθελά του στην κλοπή του δέρατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τον τάφο του Μεγάλου Στρατηλάτη.
Χωρίς την θέληση του, καταλήγει στο Δυρράχιο εν μέσω του εμφυλίου πολέμου μεταξύ του Πομπηίου και του Ιουλίου Καίσαρα και γίνεται ο προσωπικός ιστορικός τους Πομπηίου , ακολουθώντας τον σε όλη την διαδρομή του, καταγράφοντας τα γεγονότα και συμμετέχοντας σε ηρωικές μάχες, μέχρι την τελική αναμέτρηση των δύο αντιπάλων στα Φάρσαλα.
Παράλληλα σε αυτό το πολυτάραχο και πολεμικό περιβάλλον, ακολουθούμε το οδοιπορικό του Διόδωρου στην αναζήτηση του χαμένου του γιου, του Νίκανδρου. Το πατρικό του ένστικτο αποδεικνύεται τόσο ισχυρό που του δίνει την κινητήριο δύναμη να συνεχίσει σε πολύ αντίξοες συνθήκες, όμως ταυτόχρονα τον κάνει ευάλωτο μπροστά σε επιτήδειους που εκμεταλλεύονται τον διακαή πόθο του να βρει τον γιο του.
Το συναρπαστικό αυτό ιστορικό μυθιστόρημα, βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που πλαισίωναν τον 1ο αιώνα πχ, όπως ο εμφύλιος πόλεμος των στρατηγών της Ρώμης Πομπηίου και Ιουλίου Καίσαρα που κατάληξε στην κατάλυση της δημοκρατίας, στη διαμάχη των Αιγυπτίων βασιλέων καθώς ο μικρότερος αδερφός της Κλεοπάτρας Πτολεμαίος σφετερίστηκε τον θρόνο της και στη θέση που πήραν οι Έλληνες απέναντι στον εμφύλιο των Ρωμαίων, κάποιοι παρέμειναν ουδέτεροι, ενώ άλλοι συμμετείχαν στις μάχες και στήριξαν τον έναν ή τον αντίπαλο.
Όσον αφορά τον πρωταγωνιστή Διόδωρο ήταν υπαρκτό πρόσωπο (Έλληνας ιστορικός από τη Σικελία), όμως για λόγους εξυπηρέτησης του βιβλίου εμπλουτίστηκε η ζωή του με στοιχεία που δεν αποδεικνύονται ιστορικά.
Ο Νίκανδρος από την άλλη όπως είναι και ο τίτλος του βιβλίου, εκτός από τον χαμένο γιο του Διόδωρου αποτελεί και έναν συμβολισμό, ένα ταξίδι αναζήτησης για νόημα και ταυτότητα, μια περιπλάνηση στις αξίες και στα σημαντικά της ζωής, μια ανασκόπηση της πορείας της ζωής, μια εξερεύνηση στο άγνωστο που ζητάει λίγη ελπίδα για να πιαστεί από κάπου.
Το ενδιαφέρον του αναγνώστη παραμένει αμείωτο σε όλη την διάρκεια του βιβλίου, καθώς οι δολοπλοκίες, οι ανατροπές, οι περιπέτειες, τα στρατιωτικά συμβούλια και οι μάχες αποτελούν μερικά μόνο από τα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία του “Νίκανδρου”.
Οι χαρακτήρες του έργου είναι πολυδιάστατοι με εσωτερικές αντιφάσεις που τους καθιστούν απολύτως ανθρώπινους, για παράδειγμα ο σκληρός πολεμάρχης Ιούλιος Καίσαρας δεν σταματά να δείχνει τον πόνο του για τον χαμό της κόρης του και ο πρωταγωνιστής Διόδωρος μπροστά στο πατρικό του ένστικτο βάζει στην άκρη όλη την καλοπέραση και τα δικαιώματα της εργένικης ζωής του.
Οι σκηνές περιγράφονται με ρεαλισμό, γεγονός που βοηθά τον αναγνώστη να μεταφερθεί αβίαστα σε εκείνη την εποχή. Διαβάζοντας το, οπτικοποιούσα τις εικόνες που με μεγάλη γλαφυρότητα περιγράφονταν, σαν να έκανα ένα ωραίο ταξίδι στον χωροχρόνο, στην πολυπολιτισμική και κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια, στην όμορφη φύση της αρχαίας Ελλάδας και στην πολύβουη Ρώμη, του 1ου αιώνα π.χ.
Σε όλο το ανάγνωσμα, είναι διάχυτη η αγάπη του συγγραφέα για την ιστορία, καθώς και η ανάγκη του να την επαναφέρει στο προσκήνιο και να την κάνει προσιτή και αγαπητή σε όλους μας.
Συναρπαστικό, ευκολοδιάβαστο, περιπετειώδες, ρεαλιστικό, κινηματογραφικό, ο Νίκανδρος είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που προτείνω ανεπιφύλακτα!
Ο συγγραφέας του, Αντώνης Χ. Παπαδόπουλος γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ειδικεύτηκε στην Ορθοπαιδική και Τραυματολογία, ειδικότητα που υπηρέτησε με αφοσίωση και πάθος. Από το 2013 ζει και εργάζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου διατηρεί σταθερή παρουσία στον χώρο της υγείας ως χειρουργός και διευθυντής σε δημόσιο νοσοκομείο. Από νεαρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ιστορία και την ιστοριογραφία.
Στον ελεύθερο χρόνο του, μέσα από τη μελέτη και τη συγγραφή, αναζητά τη βαθύτερη κατανόηση του παρελθόντος και τη σχέση του με το παρόν. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας στον Έβρο, έγραψε τις πρώτες του ιστορίες και ποιήματα, που παραμένουν ανέκδοτα. Ο Νίκανδρος είναι το πρώτο του μυθιστόρημα και αποτελεί καρπό χρόνιου στοχασμού και μελέτης. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Τούνη και έχουν μια κόρη, 14 ετών. Ήδη σχεδιάζει τα επόμενα λογοτεχνικά του βήματα με δύο ακόμη ιστορικά έργα σε εξέλιξη.


