Γράφει ο Τάσος Γέροντας
Βασίλης Παπαδόπουλος «Πριγκίπισσα Άννα». Υπότιτλος «Από την Κωνσταντινούπολη στο Κίεβο». Εκδόσεις Ίκαρος 2025.
376 σελίδες σε εξαιρετικής ποιότητας υπόλευκο χαρτί ελαφρώς βελούδινης υφής, με άψογη επιμέλεια, με εξαιρετική εκτύπωση, στιβαρή βιβλιοδεσία και πολύ όμορφο εξώφυλλο.
Κωνσταντινούπολη 10ος αιώνας. Αφηγητής είναι ο Δημήτριος, γιός του Δαυίδ. Ο Δαυίδ ήταν παιδαγωγός του αυτοκράτορα Ρωμανού Β’ και τώρα έχει αναλάβει την διαπαιδαγώγηση των τέκνων του, του Βασιλείου (μετέπειτα Βουλγαροκτόνου), του Κωνσταντίνου και της Άννας. Και από την ηλικία των 10 ετών ο Δημήτριος θα συναναστρέφεται καθημερινά τους μελλοντικούς αυτοκράτορες και τη μικρή τους αδελφή. Έτσι θα γνωρίσει εκ των ένδον τα τεκταινόμενα στο Ιερό Παλάτιο, τόσο τα φανερά όσο και αυτά που γίνονταν πίσω από τα βήλα. Θα κερδίσει και θα τιμήσει την εμπιστοσύνη του Βασιλείου.
Ο Δημήτριος θα βιώσει και θα μας περιγράψει την άνοδο και την πτώση του Νικηφόρου Φωκά, του Ιωάννη Τσιμισκή, της Θεοφανώς. Μέσω του Δημητρίου ο συγγραφέας θα μας παρουσιάσει πολύ παραστατικά τη ζωή μέσα και έξω από τα ανάκτορα, τα έθιμα, την καθημερινότητα, τις δολοπλοκίες και τις συμμαχίες. Και παρότι γιος θεοσεβούς ανθρώπου, ο Δημήτριος συχνά θα εκφράζει τις αμφιβολίες του για την πίστη, την Ορθοδοξία, την Εκκλησία. Με κάθε ευκαιρία θα μέμφεται τη σχέση αλληλεξάρτησης της κοσμικής με τη θρησκευτική εξουσία.
Κι όταν ο Βασίλειος Β’ υποκύψει στις απαιτήσεις του Βλαδίμηρου, βασιλιά των Ρως του Κιέβου, για να τον βοηθήσει με στρατό, θα στείλει την Άννα στο Κίεβο για να παντρευτεί τον Βλαδίμηρο και να μεταφέρει εκεί τη διδασκαλία του Χριστιανισμού. Στην αποστολή αυτή θα εμπιστευθεί για συνοδό της Άννας τον Δημήτριο. Ο παλιός γνωστός και ανέκαθεν ερωτευμένος με την Άννα Δημήτριος θα τη συνοδέψει και με κάθε τρόπο θα τη βοηθήσει να τα βγάλει πέρα στο τόσο διαφορετικό περιβάλλον των Ρως του Κιέβου. Θα σταθεί βοηθός, αρωγός, συμπαραστάτης μέχρι την τελευταία της πνοή, και μόνον τότε θα αποσυρθεί από τις βασιλικές αυλές.
Ο συγγραφέας με γλώσσα στρωτή, με λεξιλόγιο πλούσιο, διανθισμένο με λέξεις και εκφράσεις της εποχής που περιγράφει, μάς μεταφέρει πολύ παραστατικά στον 10ο αιώνα. Η εκτενής βιβλιογραφία στο τέλος του βιβλίου πιστοποιεί την ιστορική ορθότητα των γεγονότων, τα οποία ο ίδιος εμπλούτισε με μυθιστορηματικές προσθήκες που προάγουν την πλοκή του.
Η απεικόνιση της ζωής τόσο στην Κωνσταντινούπολη όσο και στο Κίεβο είναι ιδιαιτέρως παραστατική. Η περιπέτεια της πλεύσης μέχρι τη Χερσώνα, οι μάχες, οι πολιτικές και θρησκευτικές συζητήσεις, όλα είναι πολύ όμορφα δοσμένα. Πολύ τρυφερή είναι η περιγραφή της αγάπης του Δημητρίου προς την Άννα και του τρόπου που ο ίδιος βρήκε για να την εκδηλώσει. Τελικά το βιβλίο είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα, μέσα από το οποίο υμνείται η δύναμη και το μεγαλείο της αγάπης.
Μου έκανε εντύπωση πως στα 28 βιβλία που αναφέρονται ως κύριες πηγές υπάρχουν και δύο λογοτεχνικά: «Βασίλειος Βουλγαροκτόνος» του Κώστα Δ. Κυριαζή και «Περί της εαυτού ψυχής» του Ισίδωρου Ζουργού. Και το βιβλίο του Βασίλη Παπαδόπουλου μένει πιστό στο πνεύμα των δύο αυτών σπουδαίων βιβλίων. Διαβάστε το!
«Μόνο οι ανόητοι και οι φαντασμένοι επιμένουν να μην αλλάζουν, να μη διδάσκονται, να μην προσαρμόζονται, να τους δέχονται οι άλλοι όπως είναι. Και το θεωρούν επίτευγμα, οι στενόμυαλοι…»
«Άρρωστη ψυχή, σαν τους ανθρώπους που περιφρονούν την τρυφερότητα επειδή στην πραγματικότητα τη φοβούνται.»
