Οι γάτες που λιάζονται ατάραχες στα μάρμαρα της Ακρόπολης, περνούν ανάμεσα στους τουρίστες και μοιάζουν να έχουν κάνει το ιστορικό κέντρο της Αθήνας δικό τους σπίτι, έγιναν η αφετηρία για ένα διαφορετικό ντοκιμαντέρ.
Το «Acropolis Cats & Other Wondrous Animals» της Ελληνοαυστραλής σκηνοθέτιδας και διδάκτορος πολιτισμικής θεωρίας Μαίρης Ζουρναζή έκανε πρεμιέρα τον Ιούλιο στο Melbourne Documentary Film Festival και χρησιμοποιεί τις γάτες της Ακρόπολης για να μιλήσει τελικά για κάτι πολύ μεγαλύτερο: τη σχέση μας με τα ζώα και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να συνυπάρχουμε με τα υπόλοιπα πλάσματα γύρω μας.
Η ίδια παραδέχεται πως ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι θα γύριζε μια ταινία για γάτες. Όταν όμως επέστρεψε στην Ελλάδα, άρχισε να τις παρατηρεί διαφορετικά. Από αυτή την πρώτη περιέργεια γεννήθηκαν σταδιακά ερωτήματα γύρω από τη φροντίδα, την ανθρώπινη σκληρότητα αλλά και την ικανότητά μας να νοιαζόμαστε.
Πρωταγωνίστριες είναι φυσικά οι γάτες της Ακρόπολης, οι οποίες εμφανίζονται σχεδόν αδιάφορες απέναντι στους χιλιάδες επισκέπτες που τις φωτογραφίζουν. Για τη Ζουρναζή έχουν κάτι από «φύλακες της πόλης»: αλληλεπιδρούν με τους ανθρώπους όταν το επιθυμούν, αλλά ταυτόχρονα διατηρούν τον δικό τους ανεξάρτητο κόσμο.
Το ντοκιμαντέρ δεν περιορίζεται, ωστόσο, στην Αθήνα. Ακολουθεί ιστορίες ανθρώπων και διαφορετικών ζώων, εξετάζοντας τις μικρές σχέσεις τρυφερότητας που δημιουργούνται μεταξύ τους. Ανάμεσα στις εικόνες βρίσκεται ακόμη και ένας πελεκάνος, ενώ σημαντικό ερέθισμα για τη δημιουργό υπήρξε και μια επίσκεψή της στην Τήνο, όπου εντυπωσιάστηκε από το πόσο έντονη ήταν η παρουσία των γατών στην καθημερινότητα.
Η Ζουρναζή επιλέγει να επικεντρωθεί όχι στις μεγάλες δηλώσεις, αλλά στις μικρές πράξεις φροντίδας: έναν άνθρωπο που ταΐζει ένα αδέσποτο, μια σχέση εμπιστοσύνης, μια στιγμή προσοχής σε ένα πλάσμα που συνήθως περνά απαρατήρητο.
Και κάπου εκεί βρίσκεται και ο πυρήνας της ταινίας: στην ιδέα ότι ο τρόπος με τον οποίο φερόμαστε στα ζώα ίσως λέει πολύ περισσότερα για εμάς απ’ όσο πιστεύουμε.
