γράφει η Αλίκη Σιώμκου
Μαθήτρια Γ’ Λυκείου, ΓΕΛ Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής
Αν ζητήσεις από έναν μαθητή Γενικού Λυκείου στη Θεσσαλονίκη να σου περιγράψει την καθημερινότητά του, η απάντηση θα είναι γεμάτη με ώρες πάνω από βιβλία, φροντιστήρια και προετοιμασία για το μέλλον. Αν ζητήσεις από εμάς, τους μαθητές του ΓΕΛ στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή, η απάντηση περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω, αλλά με μια πολύ σημαντική διαφορά: μαζί με το στυλό, κρατάμε και τα εργαλεία της πρακτικής άσκησης.
Εδώ, η πρακτική δεν είναι απλή δραστηριότητα. Είναι το στοιχείο που μας κάνει ξεχωριστούς. Από την Α’ μέχρι τη Γ’ Λυκείου, ανεξάρτητα από την κατεύθυνση που θα επιλέξεις ή το πόσο φορτωμένο είναι το πρόγραμμά σου, η επαφή με το πεδίο είναι υποχρεωτική.
Στην αρχή, όταν συζητάς με συνομήλικους από άλλα σχολεία της πόλης, η αντίδρασή τους είναι σχεδόν πάντα η ίδια. Τους φαίνεται περίεργο, ίσως λίγο αστείο ή και εντελώς «άχρηστο» για παιδιά που προετοιμάζονται για το πανεπιστήμιο. «Τι δουλειά έχετε εσείς στα κτήματα;» σε ρωτάνε. Κι όμως, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Αυτό που οι άλλοι έβλεπαν σαν αγγαρεία, για εμάς ειδικά τις δύο πρώτες χρονιές, αποδείχθηκε το καλύτερο κομμάτι της ημέρας μας. Ήταν η δική μας αποσυμπίεση, η στιγμή που δεν γυρνούσαμε κατευθείαν στο σπίτι και η φιλία μας δεν περιτριγυριζόταν απλώς γύρω από μια οθόνη, αλλά δούλευαμε μαζί και ταυτόχρονα αποκτόυσαμε δεξιότητες.
Τα θερμοκήπια, τα ζώα και οι καλλιέργειες. Εκεί, η βιολογία, η χημεία και οι περιβαλλοντικές επιστήμες σταματάνε να είναι απλές σελίδες σε ένα βιβλίο και παίρνουν σάρκα και οστά μέσα από τα δικά μας χέρια. Μαθαίνεις να λειτουργείς ομαδικά, να σέβεσαι τον τομέα της παραγωγής και να αναλαμβάνεις πραγματική ευθύνη. Δεν σου μαθαίνουν απλώς μια τεχνική, αλλά σου διαμορφώνουν μια ολόπλευρη προσωπικότητα που ξέρει να προσαρμόζεται στον αγροτικό κόσμο.
Μπορεί το μυαλό μου, ειδικά τώρα στη Γ’ Λυκείου, να είναι γεμάτο με το άγχος των εξετάσεων και τις σημειώσεις των μαθημάτων, αλλά μαζί με όλες τις αναμνήσεις που θα έχω από το λύκειο, θα κρατήσω και τη φόρμα εργασίας μου. Από εδώ και στο εξής όποτε τη βλέπω θα μου θυμίζει ότι η πραγματική μόρφωση δεν είναι μόνο η θεωρία που αποστηθίζεις, αλλά όλα όσα έμαθες να δημιουργείς και να κατανοείς στην πράξη.
