Dark Shadows

Κωμωδία/Φαντασίας, 2012, ΗΠΑ, 113 λεπτά

Σκηνοθεσία: Τιμ Μπέρτον

Παίζουν: Τζόνι Ντεπ, Μισέλ Φάιφερ, Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, Εύα Γκριν

Στα τέλη του 18ου αιώνα, στη μικρή παραλιακή πόλη Κόλινσπορτ, ο Μπάρναμπας Κόλινς βλέπει τους πλούσιους γονείς του να πεθαίνουν και τον εαυτό του να μετατρέπεται σε βαμπίρ εξαιτίας της κατάρας μιας μάγισσας που τον ερωτεύτηκε. Διακόσια χρόνια αργότερα ξυπνά και επιστρέφει στο σπίτι του, όπου οι σύγχρονοι Κόλινς μπαίνουν στα 70ς ενθυμούμενοι τα περασμένα μεγαλεία των προγόνων τους και ανήμποροι να ανακτήσουν τη δόξα του παρελθόντος την οποία θυμίζει μόνο το αρχοντικό που ζούν.

Στη συμβατική “Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων”, ο Τιμ Μπέρτον αν και ονειρευόταν χρόνια να τη σκηνοθετήσει, βρέθηκε παγιδευμένος από τις στουντιακές απαιτήσεις και δε μπόρεσε να εισάγει στις ποσότητες που ήθελε τα στοιχεία που πιθανά να είχε στο μυαλό του. Παρά την ώθηση που έδωσε στη καριέρα του ο “Σουίνι Τοντ” (η καλύτερη πιθανά ταινία του στα 00ς), η εμπειρία της “Αλίκης”, έστω και αν αυτή έσκισε εμπορικά, του έδειξε το δρόμο της επιστροφής σε πιο γνώριμα λημέρια που του χάραξαν το δρόμο της επιτυχίας στα πρώτα χρόνια της πορείας του. Η οικογένεια και το απόκοσμο φανταστικό στοιχείο που κρύβεται καλά μέσα στο σπίτι της επανέρχεται ως θεματική με τους προφανείς γνώριμους του μπερτονικού καστ (Τζόνι Ντεπ, Έλενα Μπόναμ Κάρτερ) και εκλεκτές νέες αφίξεις, από αδιάφορες ως απόλυτα πετυχημένες – όπως αυτή της Εύα Γκριν στο ρόλο της κακιάς μάγισσας.
Ο Μπέρτον πάντως σε έναν απόλυτα σκοτεινό κόσμο, που προφανώς κατέχει καλά, προσφέρει (ίσως για πρώτη φορά τόσο απλόχερα) το χιούμορ που κατέχει την κυρίαρχη θέση στην αφήγηση. Ξεκινώντας από την ομιλία του Μπάρναμπας, τις προφανείς και “εύκολες” παρεξηγήσεις λόγω των αποριών του για το σήμερα και τους διαξιφισμούς του με την κακιά μάγισσα Αντζελίκ, διακρίνεται μια ειρωνεία για τη μοντέρνα κουλτούρα που γεννήθηκε στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, άρα γενικεύοντας και για όλη τη σημερινή εποχή. Το σπίτι της οικογένειας Κόλινς και τα υπόγεια δρομάκια του που ανακαλύπτονται με την επιστροφή του Μπάρναμπας, εκφράζουν ένα γοτθικής αισθητικής μυστικιστικό παρελθόν που ως γνωστόν χαίρει της εκτίμησης του σκηνοθέτη. Το ίδιο ισχύει και για την μορφή του Μπάρναμπας, που χάρη στην σπουδαία προσπάθεια του Ντεπ, παραμένει η γοητευτικότερη, ανταγωνιζόμενη πάντως ένα άκρως γοητευτικό περιβάλλον σύγχρονων ηρώων, και η πιο συμπαθητική, άλλωστε είναι ο καταραμένος εξωπραγματικός ήρωας σαν πολλούς που ανέδειξε και γνώρισε στο κοινό ο Μπέρτον κατά το παρελθόν
Συμβάσεις τόσο μεγάλες όσο στην “Αλίκη” δεν υπάρχουν, με την εκκωφαντική όμως εξαίρεση του μακροσκελούς φινάλε, όπου κυριαρχούν για πρώτη και μοναδική φορά οι σκηνές δράσης και σε σημεία θυμίζει ατυχείς εμπνεύσεις παρόμοιες με αυτές του Γιαν ντε Μποντ στο “Στοιχειωμένο Σπίτι” (1999). Είναι το μοναδικό σημείο που το χιούμορ εξαφανίζεται από την σοβαροφάνεια, αλλά αν και βρίσκεται σε σημαντική στιγμή του φιλμ, δε μπορεί να χαλάσει την όλη δημιουργία. Ο Μπέρτον βρίσκεται θεματικά κοντά σε αντίστοιχα φιλμ του παρελθόντος του, σαν τον “Ψαλιδοχέρη” και τον “Ακέφαλο Καβαλάρη”, όντας ίσως περισσότερο κωμικός από ποτέ, και δίνει μια δουλειά ξεκάθαρα πιο δική του από την προηγούμενη, αφήνοντας το κοινό του να περιμένει μέσα στο 2012 και το “Frankenweenie” ως σημάδι μιας εντυπωσιακής επιστροφής.

Related stories

10 λόγοι για να είμαστε στο 3ο Φεστιβάλ Εφηβικών Θεατρικών Ομάδων που ξεκινάει σήμερα!

Οι διοργανωτές, Νικόλας Μαραγκόπουλος και Δόμνα Χουρναζίδου (εταιρεία θεάτρου...

Το αστικό καφενείο που κρατά ζωντανή την παλιά, καλή Θεσσαλονίκη

Το Youkali είναι το κλασσικό, αστικό καφενείο – μεζεδοπωλείο...

Ο Θωμάς Γκαρίπης βρίσκεται πίσω από τον μαγικό κόσμο του BeCube Project

φωτογραφίες: Μαρία Ευσταθιάδου & Νίκη Οριανέλη Ο Θωμάς Γκαρίπης γεννήθηκε...

Θεσσαλονίκη: Κλείνουν 20 δρόμοι για τον Μαραθώνιο – Αναλυτικά οδοί και ώρες

Οι απαραίτητες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για την διεξαγωγή του διεθνούς μαραθωνίου...

Έφυγε από τη ζωή ο Αλέξανδρος Πέρρος, γνωστός ροκάς της πόλης

Έφυγε από τη ζωή ο μουσικός Αλέξανδρος Πέρρος, ο...