Υπάρχουν στιγμές που δεν χωράνε πολλά λόγια. Και αυτή είναι μία από αυτές. Η Μαρινέλλα, μια φωνή που δεν ήταν απλώς φωνή αλλά ολόκληρη εποχή, έφυγε όπως ίσως θα διάλεγε και η ίδια – πάνω στη σκηνή, μέσα στο φως, εκεί που ανήκε. Η είδηση του θανάτου της επιβεβαίωσε αυτό που όλοι φοβόντουσαν αλλά κανείς δεν ήθελε να πιστέψει. Η οικογένειά της ανακοίνωσε πως «έφυγε» στο σπίτι της, αφήνοντας πίσω της μια τεράστια κληρονομιά.
Το βράδυ εκείνο του Σεπτέμβρη, στο Ηρώδειο, τραγουδούσε και έδινε ακόμα μία φορά ό,τι είχε. Και κάπου ανάμεσα σε στίχους και βλέμματα, ήρθε εκείνη η φράση: «Θεέ μου μας έμαθε η ζωή, τόσο πολύ ν’ αγαπάμε».
Από εκείνο το μοιραίο εγκεφαλικό επεισόδιο στη σκηνή μέχρι σήμερα, η Μαρινέλλα πάλευε σιωπηλά. Και τώρα, το μόνο που μένει είναι οι στιγμές, τα τραγούδια και εκείνη η τελευταία φράση που θα ηχεί αλλιώς κάθε φορά που την ακούμε. Σαν μια υπενθύμιση ότι οι μεγάλοι καλλιτέχνες δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά.
