του Γεώργιου Τοκμακίδη
Έχουμε χρόνο για εισαγωγή;
Το δεύτερο μέρος για το αφιέρωμα που αγαπήσατε είναι εδώ! Ο Τόμ Κρούζ, ο απόλυτος καλλιτέχνης βραβεύτηκε με τιμητικό βραβείο όσκαρ για την προσφορά στον κινηματογράφο. Εμείς με τη σειρά μας προβαίνουμε σε μία ανασκόπηση της καριέρας του για να καταλάβουμε για ποιον λόγο θεωρείται ο καλύτερος, μα και τελευταίος του είδους του. Πάμε να δούμε την επαυξημένη δόξα, την απροσδόκητη πτώση και την πετυχημένη επιστροφή ενός καλλιτέχνη που δεν αρκείται στους ελιγμούς της μοίρας, αλλά στους δικούς του.
«2000ς»
Ο νέος αιώνας αρχίζει με γεμάτη δράση, στυλιζάρισμα, «slow motion» και… περιστέρια. Μετά την άρνηση του Μπράιαν Ντε Πάλμα να επιστρέψει στη καρέκλα των «Επικίνδυνων Αποστόλων», ο Κρούζ προσλαμβάνει τον κινεζικής καταγωγής καλλιτέχνη Τζόν Γού και αλλάζουν πλήρως το πρόσωπο της σειράς. Επηρεάζεται από τον «Τζέιμς Μπόντ» του Πίρς Μπρόσναν, το «Matrix» και τη γενικότερη «κουλτούρα αδρεναλίνης» που πρωτοστάτησε στις αρχές της νέας δεκαετίας.
«Ιστορικές συνεργασίες»
Συνεργάζεται ξανά με τον Κάμερον Κρόου στο έργο με τίτλο: «Vanilla Sky» (2001). Η ερμηνεία του είναι καλή, αλλά χάνεται μέσα σε μία δύσπεπτη ταινία. Προσωπικά, την θεωρούμε ένα από τα χειρότερα του φίλμ και δεν την προτείνουμε.
Θα ακολουθήσει η σύναψη μίας δυναμικής συνεργασίας με ίσως έναν από τους επιδραστικούς σκηνοθέτες της γενιάς του, τον Στήβεν Σπίλμπεργκ. Με τη φιλοδοξία να μεταφέρουν το επιστημονικής φαντασίας βιβλίο του Φίλιπ Κ. Ντικ με τίτλο «Minority Report» (2002), ο Σπίλμπεργκ σκηνοθετεί τον Τόμ Κρούζ σε έναν απαιτητικό και έντονο ρόλο, με τον ηθοποιό να εισέρχεται σε μία νέα ερμηνευτική περίοδο. Παράλληλα θα αυτοσαρκαστεί μέσα από τη σύντομη συμμετοχή του στην παρωδία με τίτλο: «Austin Powers: Το χρυσό εργαλείο».
Έπειτα, έρχεται ένας ρόλος που «καταπίνει» την προσωπικότητα και τη φήμη του, δίνοντας συνάμα κατά τη μεταφορά του μία αψεγάδιαστη ερμηνεία. Ο λόγος για το έργο του Έντουαρντ Ζούικ με τίτλο: «Τελευταίος Σαμουράι» (2003). Μία ιστορία εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα, η οποία μεταφέρει το κοινό στη φεουδαρχική Ιαπωνία που δοκιμάζει να εκσυγχρονιστεί. Παράδοση και σύγχρονη τότε πραγματικότητα θα έρθουν αντιμέτωπες, με τον Ζούικ να φέρνει την αισθητική του Ακίρα Κουροσάβα στη σύγχρονη εποχή και τον πρωταγωνιστή να χαρίζει σώμα και ψυχή.
Ο Κρούζ δεν κάνει διάλειμμα και συνεχίζει να αναλαμβάνει ρόλους που τον καλούν να μεταμορφωθεί. Στην ταινία εγκλήματος του Μάικλ Μάν με τίτλο: «Η Διαδρομή» (2004) δίνει στους/στις θεατές έναν φιλοσοφημένο εκτελεστή, έναν πρόδρομο του της σειράς «John Wick». Αυτή είναι η εποχή που ο ερμηνευτής γνωρίζει το μέγιστο των δυνατοτήτων του!
«Πτώση και μεθοδικές κινήσεις»
Το επόμενο έτος, θα βρεθεί για άλλη μια φορά στο ίδιο κινηματογράφο σετ με τον Στήβεν Σπίλμπεργκ. Σκοπός τους η σύγχρονη μεταφορά της καλτ ιστορίας του «Πολέμου Των Κόσμων» (2005). Αν και το φίλμ πετυχαίνει, οι δύο καλλιτέχνες έρχονται σε ρήξη.
Η φήμη του ηθοποιού αρχίζει και κλονίζεται μέσα από μία σειρά ατυχών συνεντεύξεων, αλλά και της αποκάλυψης της ενασχόλησης του με την Σαϊεντολογία. Η νέα «Επικίνδυνη Αποστολή» (2006) υπό τον Τζέι Τζέι Έϊμπραμς δεν αποφέρει την εισπρακτική επιτυχία των προηγούμενων.
Αποφασίζει να διατηρήσει χαμηλό προφίλ, γεγονός που επηρεάζει τις μετέπειτα καλλιτεχνικές του επιλογές. Συμμετέχει στο ανεξάρτητο έργο του Ρόμπερτ Ρέντφορντ με τίτλο «Λέοντες αντί αμνών» (2007). Μεταμορφώνεται για χάρη ενός πολύ μικρού ρόλου στον παραγωγό «Les Grossman» στην κωμωδία «Τροπική Καταιγίδα» (2008) του φίλου του Μπέν Στίλερ. Ο χορός του στο τέλος ακόμη προκαλεί γέλιο, αλλά και δέος!
Την ίδια χρονιά θα αποπειραθεί να «δολοφονήσει τον Χίτλερ» στην ταινία του Μπράιαν Σίνγκερ με τίτλο: «Επιχείρηση Βαλκύρια». Το εν λόγω φιλμ έχει αρκετά κοινά σημεία με τον «Τελευταίο Σαμουράι» και συνειδητά δοκιμάζεται μία μεθοδευμένη επιστροφή. Ο κύκλος θα κλείσει με την ανάλαφρη περιπετειώδη κωμωδία «Επικίνδυνες Παρέες» (2010) με την Κάμερον Ντίαζ.
«Δημιουργική Επιστροφή»
Μετά το 2010 εγκαινιάζεται η προσωπική του «Αναγέννηση». Επιστέφει στις «Επικίνδυνες Αποστολές» και με οργανωμένο πλάνο διαμορφώνει τις συνθήκες για μία διαρκή σειρά έργων που οδηγούν σε μία απώτερη υπόσχεση. Με τον Μπράντ Μπέρντ επανεφεύρουν τον «Ίθαν Χάντ», αλλά και τη σειρά στο σύνολο της με το έργο «Επικίνδυνη Αποστολή: Πρωτόκολλο Φάντασμα» (2011).
Ο Τόμ Κρούζ επιθυμεί να προσπαθήσει ένα νέο άνοιγμα. Συνεργάζεται με νέους δημιουργούς που θα τους χρησιμοποιήσει ξανά στο μέλλον. Με τον Κρίστοφερ Μακουόρι (Jack Reacher, 2012), με τον Τζόσεφ Κοσίνσκι (Oblivion, 2013) και τον Ντάγκ Λίμαν (Στα Όρια του Αύριο, 2014). Σε αυτό το διάστημα δε χάνει την ευκαιρία να αυτοσαρκαστεί για άλλη μία φορά μέσα από τον ρόλο του στο «Ροκ Για Πάντα» (2012).
«Το σχέδιο του Μακουόρι»
Η γνωριμία του με τον κινηματογραφιστή Κρίστοφερ Μακουόρι αποδίδει καρπούς και οι δύο καλλιτέχνες συνεργάζονται ξανά στη νέα ταινία των «Επικίνδυνων Αποστόλων» με τίτλο: «Μυστικό Έθνος». Η κινηματογραφική σειρά ωριμάζει και ακολουθεί μία συγκροτημένη πορεία.
Στη συνέχεια, ακολουθεί δύο σύντομες αστοχίες. Η πρώτη είναι το δεύτερο φίλμ στη σειρά «Jack Reacher: Ποτέ μη γυρίσεις πίσω» (2016) και η δεύτερη με τη μοντέρνα εκδοχή της «Μούμιας» (2017). Η εταιρεία παραγωγής της «Universal» προσπαθεί να λανσάρει το δικό της κινηματογραφικό σύμπαν και αποτυγχάνει οικτρά. Ο Κρούζ θα ισοφαρίσει το ίδιο έτος με το «American Made» (2017) του Ντάγκ Λίμαν.
Αυτός ο κύκλος θα ολοκληρωθεί με την έκτη και αρτιότερη προσθήκη στο κόσμο των «Επικίνδυνων Αποστόλων» με τίτλο: «Η Πτώση»(2018). Όχι μόνο δεν υφίσταται πτώση, αλλά γνωρίζει πρωτόγνωρα επίπεδα επιτυχίας τόσο στο κομμάτι της δράσης, όσο και των εισπράξεων.
«Η διάσωση της βιομηχανίας του θεάματος!»
Ακολούθησε, όπως όλοι γνωρίζουμε η «πανδημία της COVID-19». Ολόκληρος ο πλανήτης «μπήκε στον πάγο», με τις παραγωγές να κλείνουν η μία μετά από την άλλη. Ο Τόμ Κρούζ όμως δεν είχε πει την τελευταία του λέξη! Διασπείροντας φήμες άφησε να εννοηθεί ότι η δική του εταιρεία συνεχίζει τα γυρίσματα τηρώντας τους κανόνες των νέων συνθηκών. Αυτό το «λευκό ψέμα» έδωσε το έναυσμα στη βιομηχανία να ξεκινήσει να κινείται. Το αποτέλεσμα φάνηκε το 2022 με το έργο «Top Gun: Maverick» δια χειρός του Τζόσεφ Κοσίνσκι. Η ταινία θα κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του έτους και κυριολεκτικά θα δώσει τον αμερικανικό κινηματογράφο από πτώχευση. Με τις εισπράξεις να ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο και την ιστορία να συναρπάζει περισσότερο από την πρώτη που κυκλοφόρησε το 1984, ο Κρούζ στέκεται για άλλη μία φορά νικητής.
«Ποιο είναι το μέλλον της αποστολής;»
Ύστερα από τον αδιαμφισβήτητο του θρίαμβο επέστρεψε για δύο και τελευταίες φορές στον πολυαγαπημένο του κόσμο των «Επικίνδυνων Αποστόλων» και για πρώτη φορά χώρισε την ιστορία σε δύο μέρη. Η «Αποστολή» καλύπτει τη διάρκεια δύο φίλμ (Θανάσιμη Εκδίκηση, 2023 & Έσχατη Τιμωρία, 2025) και από κοινού με τον Μακουόρι δίνουν έναν επίλογο στον υπερκατάσκοπο «Ίθαν Χάντ».
Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια; Ποιος μπορεί να προβλέψει τον αεικίνητο καλλιτέχνη. Φήμες ακούγονται για ένα έργο που θα γυριστεί αποκλειστικά σε κάποιον διαστημικό σταθμό. Άλλοι πάλι αναφέρουν για την προπαραγωγή δύο ταινιών με τίτλους «Broadsword» και «The Gauntlet» αντίστοιχα, δίχως να έχει δοθεί σαφές πλαίσιο κυκλοφορίας. Για το μοναδικό φίλμ που μπορούμε να είμαστε βέβαιοι είναι αυτό του Αλεχάντρο Ιναρίτου με τίτλο: «Digger» (2026), καθώς είδαμε προσφάτως το τρέιλερ.
Μέχρι την επόμενη φορά, «Your mission… should you choose to accept it…»
Μπορείτε να διαβάσετε την άποψη μας για την ταινία «Επικίνδυνη Αποστολή 4» (2011) στο εξής λινκ: https://writehood.blogspot.com/2025/07/4-2011.html
Μπορείτε να διαβάσετε την άποψη μας για την ταινία «Επικίνδυνη Αποστολή 6» (2018) στο εξής λινκ: https://writehood.blogspot.com/2025/08/6-2018.html
Μπορείτε να διαβάσετε την άποψη μας για την ταινία «Top Gun: Maverick» (2022) στο εξής λινκ: https://writehood.blogspot.com/2025/10/top-gun-maverick-2022.html
Μπορείτε να διαβάσετε την άποψη μας για την ταινία «Επικίνδυνη Αποστολή 8» (2025) στο εξής λινκ: https://writehood.blogspot.com/2025/08/blog-post_31.html
