Από τότε που τελείωσες το (υπέροχο) Dept Q, έχεις μείνει με ένα κενό που μεγαλώνει μέρα με τη μέρα; Ψάχνεις εναγωνίως το επόμενο εθιστικό crime δράμα που θα σε κολλήσει στην οθόνη; Ξέχνα τη μιζέρια. Το Netflix, χωρίς πολλά λόγια και χωρίς τυμπανοκρουσίες, έριξε στο τραπέζι το Untamed (Αδάμαστος). Και μέσα σε πέντε μόλις ώρες, η πλάστιγγα γύρισε. Μιλάμε για φασαρία απ’ τις καλές – αυτό το είδος που προκαλούν μόνο οι σειρές που πραγματικά αξίζουν. Και φυσικά σκαρφάλωσε καρφί στο νούμερο 1.
Δεν έχουμε Εδιμβούργο και καλογυαλισμένα αστυνομικά τμήματα εδώ. Έχουμε βουνό, σιωπή, και τη δύναμη της φύσης να κυριαρχεί. Από την πρώτη σκηνή, η σειρά σε αρπάζει: Δύο ορειβάτες σκαρφαλώνουν στο Γιοσέμιτι όταν, από το πουθενά, ένα σώμα πέφτει κυριολεκτικά πάνω τους. Είναι μια κοπέλα, το πτώμα της μπλέκεται στα σκοινιά τους. Αυτοί τη γλιτώνουν στο τσακ – εκείνη, όχι. Είναι νεκρή. Ατύχημα; Αυτοκτονία; Δολοφονία; Την κυνηγούσαν ζώα; Και τελικά, ποια ήταν;
Ο πράκτορας Κάιλ Τέρνερ (ο Έρικ Μπάνα σε πολύ καλό φεγγάρι) αναλαμβάνει την υπόθεση. Είναι από αυτούς που βλέπουν όσα οι άλλοι προσπερνούν. Και φυσικά, κουβαλάει κι αυτός το πακέτο του – όπως κάθε «σπασμένος» ήρωας αυτών των σειρών. Ένα παλιό οικογενειακό δράμα τον τσακίζει, τον στοιχειώνει. Παίρνει τηλέφωνο την πρώην του μέσα στη νύχτα, βλέπει φαντάσματα, το ρίχνει στο ποτό – χωρίς όμως να χάνει την ευστοχία του. Το αλκοόλ δεν τον μουδιάζει. Το χρησιμοποιεί για να ξεπλύνει έναν πόνο που δεν λέγεται: τον χαμό του παιδιού του.
Ο Κάιλ είναι δύστροπος, απότομος, δεν του αρέσουν οι κοινωνικότητες. Προτιμά το άλογό του απ’ το αυτοκίνητο, τη σιωπή από το small talk. Μοναδική εξαίρεση, ο παλιόφιλος και συνεργάτης του, σε φοβερή ερμηνεία ο Σαμ Νιλ ως επικεφαλής δασοφύλακας. Και η νέα του συνεργάτιδα, η Βάσκες: μια γυναίκα που άφησε πίσω της το Λος Άντζελες και τις πληγές της για να βρει μια καινούργια αρχή κάπου που να μην έχει φώτα και φασαρία. Η σχέση τους ξεκινάει με γκρίνια, αλλά γρήγορα μετατρέπεται σε κάτι πιο ουσιαστικό.
