Η ιστορία της Φανής Τσικούρα μοιάζει με μια διαδρομή που χρειάστηκε να ξεκινήσει πολύ αργότερα απ’ ό,τι για τους περισσότερους, αλλά τελικά την οδήγησε πολύ πιο μακριά. Γεννημένη στο Δομένικο Ελασσόνας και τέταρτο παιδί πολύτεκνης οικογένειας, έχασε ολοκληρωτικά την όρασή της από ιατρικό λάθος όταν ήταν ακόμη βρέφος. Για 19 χρόνια έζησε χωρίς ουσιαστική πρόσβαση στην εκπαίδευση, γνωρίζοντας από νωρίς τον αποκλεισμό και τον ρατσισμό.
Το φθινόπωρο του 2006, όμως, πήρε μια απόφαση που έμελλε να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή της: έφυγε από το χωριό της με μια μικρή βαλίτσα και ξεκίνησε, στα 19 της, να μαθαίνει γραφή και ανάγνωση.
Είκοσι χρόνια αργότερα, η Φανή βρίσκεται πλέον στην άλλη πλευρά της σχολικής αίθουσας. Μετά από σπουδές, αγώνα και τρία χρόνια ως αναπληρώτρια εκπαιδευτικός, ο πρόσφατος μόνιμος διορισμός της ήρθε να επισφραγίσει μια πορεία που κάποτε έμοιαζε σχεδόν αδύνατη.
Σήμερα διδάσκει, βρίσκεται δίπλα σε παιδιά και θέλει να τους μεταδώσει αυτό που έμαθε πρώτα η ίδια: ότι η αφετηρία δεν καθορίζει το τέλος της διαδρομής. Παράλληλα ασχολείται με το σκάκι, τον στίβο, την κολύμβηση και το θέατρο, αποδεικνύοντας στην πράξη πως τα όρια συχνά υπάρχουν περισσότερο στις αντιλήψεις των άλλων παρά στις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
