Ένα πρόβλημα που επανέρχεται σχεδόν κάθε Σεπτέμβριο στη Θεσσαλονίκη έρχεται ξανά στο προσκήνιο, αυτή τη φορά με μια ακύρωση παράστασης. Οι ταυτόχρονες πολιτιστικές εκδηλώσεις στο κέντρο της πόλης, και κυρίως οι μεγάλες συναυλίες της περιόδου της ΔΕΘ, δημιουργούν συνθήκες έντονης ηχητικής επιβάρυνσης για τα δύο μεγάλα ανοιχτά θέατρα της πόλης.
Η οργανωτική ομάδα της παράστασης «Άη Λαός», η οποία επρόκειτο να παρουσιαστεί στο Θέατρο Κήπου την Πέμπτη 10 και την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2026, ανακοίνωσε την ακύρωση των δύο παραστάσεων, εξηγώντας ότι ο έντονος ήχος από συναυλίες που πραγματοποιούνται σε πολύ κοντινή απόσταση δεν επιτρέπει στο έργο να παρουσιαστεί με τις προδιαγραφές που είχαν σχεδιαστεί.
Σύμφωνα με την παραγωγή, μετά την έναρξη των εκδηλώσεων της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης έγιναν προσπάθειες από τους τεχνικούς και καλλιτεχνικούς υπευθύνους ώστε να βρεθεί κάποια λύση, χωρίς όμως ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
«Δεν θέλουμε με τίποτα να βγούμε στη σκηνή με αυτόν τον τρόπο, προσφέροντας μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που ονειρευτήκαμε και που εσείς αξίζετε να δείτε», ανέφερε μεταξύ άλλων η ανακοίνωση της παραγωγής, διευκρινίζοντας ότι η απόφαση ελήφθη για καθαρά τεχνικούς λόγους.
Το ίδιο πρόβλημα και στο Θέατρο Δάσους
Η συγκεκριμένη περίπτωση, πάντως, δεν φαίνεται να είναι μεμονωμένη. Το ζήτημα της ηχορύπανσης είχε τεθεί ήδη και από θεατές του Θεάτρου Δάσους, με αφορμή την παράσταση «Μια Άλλη Θήβα».
Αναγνώστες είχαν περιγράψει αντίστοιχες εμπειρίες από προηγούμενες χρονιές, όταν θεατρικές παραστάσεις συνέπιπταν χρονικά με τις συναυλίες της ΔΕΘ. Όπως σημείωναν, ο ήχος μπορεί να είναι τόσο έντονος ώστε να επηρεάζει ουσιαστικά την παρακολούθηση μιας παράστασης, ακόμη και να οδηγήσει θεατές στη σκέψη να ακυρώσουν τα εισιτήριά τους.
Και εδώ βρίσκεται το ιδιαίτερο πρόβλημα για τη Θεσσαλονίκη: τόσο το Θέατρο Κήπου, στην καρδιά της πόλης, όσο και το Θέατρο Δάσους, σε μικρή απόσταση από το κέντρο, λειτουργούν μόνο συγκεκριμένους μήνες και φιλοξενούν μεγάλα θερινά φεστιβάλ και περιοδείες. Οι διαθέσιμες ημερομηνίες είναι ήδη περιορισμένες, επομένως η μετακίνηση μιας παραγωγής δεν αποτελεί πάντα εύκολη λύση.
Το αποτέλεσμα είναι δύο διαφορετικές πολιτιστικές δραστηριότητες της ίδιας πόλης –οι μεγάλες συναυλίες και οι θεατρικές παραστάσεις– να καταλήγουν να ανταγωνίζονται όχι για το κοινό, αλλά για το… ποια θα ακουστεί περισσότερο.
