Για χιλιάδες Θεσσαλονικείς, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης δεν είναι απλώς ένα σύνολο περιπτέρων. Είναι τοπίο μνήμης. Είναι οι βόλτες με τη γιαγιά στα παιδικά χρόνια, είναι τα εμβληματικά εγκαίνια, τα φώτα, τα πρωτοποριακά περίπτερα, το Palais des Sports γεμάτο παλμό και ιστορία, οι συναυλίες και οι εκδηλώσεις. Είναι ο Πύργος του ΟΤΕ που δεσπόζει εδώ και δεκαετίες στον ουρανό της πόλης και το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης που έδωσε έναν νέο καλλιτεχνικό παλμό στο κέντρο.
Κι όμως, αυτά τα ίδια κτίρια –έργα σημαντικών Ελλήνων αρχιτεκτόνων των δεκαετιών του ’50 και ’60– σήμερα κινδυνεύουν να σβηστούν από τον χάρτη, στο πλαίσιο του project της λεγόμενης «επί τόπου ανάπλασης». Το σχέδιο προβλέπει την κατεδάφιση των ιστορικών περιπτέρων και την αντικατάστασή τους με πέντε τεράστια νέα κτίρια, με εμπορικές χρήσεις, ξενοδοχείο και επιχειρηματικό κέντρο.
Τι προτείνει η Οργανωτική Επιτροπή Δημοψηφίσματος
Απέναντι σε αυτό το σχέδιο, φορείς, συλλογικότητες, αρχιτέκτονες και εκατοντάδες πολίτες συσπειρώθηκαν στην Οργανωτική Επιτροπή Δημοψηφίσματος, διεκδικώντας κάτι διαφορετικό:
-
Να διατηρηθούν και να αποκατασταθούν τα αρχιτεκτονικά διαμάντια της σημερινής ΔΕΘ, όπως τα περίπτερα 1, 2, 6, 7, 8, ο Πύργος του ΟΤΕ, το MOMus, το Palais des Sports, η νότια πύλη της ΧΑΝΘ και άλλα.
-
Να μεταφερθούν οι βαριές εκθεσιακές χρήσεις (όπως η Agrotica και η Zootechnia) σε κατάλληλη δημόσια έκταση στη Σίνδο, όπως είχε σχεδιαστεί εδώ και δεκαετίες.
-
Να δημιουργηθεί στο κέντρο της πόλης ένα μεγάλο μητροπολιτικό πάρκο υψηλού πρασίνου, εντός του ιστορικού ιστού, εκεί που σήμερα βρίσκεται το υπερδομημένο εκθεσιακό κέντρο.
Η πρόταση αυτή προσφέρει έναν συμβιβασμό: ούτε καταστροφή της ιστορικής μνήμης, ούτε ερήμωση του κέντρου, αλλά επανάχρηση των υπαρχόντων κτιρίων για ήπιες χρήσεις – εκθέσεις, συνέδρια, πολιτιστικές δράσεις – και ταυτόχρονα αποφόρτιση της πόλης με τη μεταφορά των πιο ογκωδών δραστηριοτήτων σε σύγχρονες υποδομές εκτός κέντρου.
