Γράφει ο Λάζαρος Γεροφώτης
Ο Daniel Day-Lewis, ο μοναδικός άνδρας ηθοποιός που έχει κερδίσει τρία Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου, επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη έπειτα από οκτώ χρόνια απουσίας. Η ταινία Anemone, σε σκηνοθεσία του γιου του Ronan Day-Lewis, σηματοδοτεί το τέλος της πολυσυζητημένης «συνταξιοδότησής» του και την έναρξη ενός νέου κεφαλαίου σε μια ήδη θρυλική πορεία.
Γεννημένος το 1957 στο Λονδίνο, γιος του ποιητή Cecil Day-Lewis και της ηθοποιού Jill Balcon, ο Daniel μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου η τέχνη ήταν παρούσα από παντού. Παρότι στην εφηβεία του αφοσιώθηκε στη χειροτεχνία και την ξυλουργική, η υποκριτική τελικά τον κέρδισε. Μετά τις σπουδές του στο Bristol Old Vic Theatre School, ξεκίνησε μια πορεία που θα τον μετέτρεπε σε έναν από τους σημαντικότερους ηθοποιούς όλων των εποχών.
Τα πρώτα του βήματα στον κινηματογράφο έγιναν το 1971 με μια μικρή εμφάνιση στο Sunday Bloody Sunday. Τη δεκαετία του ’80 άρχισε να ξεχωρίζει με ρόλους σε ταινίες όπως το Gandhi (1982), το The Bounty (1984), το ρομαντικό A Room with a View (1986) και το The Unbearable Lightness of Being (1987), όπου για να αποδώσει καλύτερα τον χαρακτήρα του έμαθε τσέχικα και παρέμεινε στον ρόλο καθ’ όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων.
Η καθοριστική στιγμή ήρθε το 1989 με το My Left Foot. Ενσάρκωσε τον Κρίστι Μπράουν, έναν άνδρα με εγκεφαλική παράλυση που μπορούσε να γράψει μόνο με το αριστερό του πόδι. Ο Day-Lewis βυθίστηκε τόσο πολύ στον ρόλο που δεν εγκατέλειπε ποτέ το αναπηρικό αμαξίδιο στα γυρίσματα. Η ερμηνεία του συγκλόνισε κοινό και κριτικούς, χαρίζοντάς του το πρώτο Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου.
Στη δεκαετία του ’90 απέδειξε την ευελιξία του, πηγαίνοντας από τον ρομαντισμό στο The Age of Innocence (1993) του Μάρτιν Σκορσέζε, στον κοινωνικό ρεαλισμό του In the Name of the Father (1993), όπου ζούσε σε φυλακή για να προετοιμαστεί, χαρίζοντας του υποψηφιότητα για Όσκαρ, και στη σκληρότητα του The Boxer (1997), όπου εκπαιδεύτηκε σαν αληθινός επαγγελματίας πυγμάχος και απέσπασε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Στο The Last of the Mohicans (1992) του Μάικλ Μαν, ενσάρκωσε τον Χόκαϊ, γιο λευκών εποίκων μεγαλωμένο από Ινδιάνους, προσφέροντας μια ερμηνεία γεμάτη φυσικότητα και πάθος, που καθιέρωσε την εικόνα του ως ρομαντικού ήρωα της περιπέτειας και του χάρισε υποψηφιότητα για Bafta Καλύτερου Ηθοποιού. Όμως η πραγματική του επιστροφή στη μεγάλη σκηνή έγινε το 2002 με το Gangs of New York του Σκορσέζε, στον ρόλο του Bill “The Butcher” Cutting, ενός αιμοσταγούς αρχηγού συμμορίας. Η ερμηνεία του ήταν τόσο τρομακτική και υποβλητική που έμεινε χαραγμένη στη μνήμη του κοινού, χαρίζοντάς του άλλη μια υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Το 2007 ο Day-Lewis συνεργάστηκε με τον Πολ Τόμας Άντερσον στο There Will Be Blood. Ως Daniel Plainview, αδίστακτος πετρελαιοπαραγωγός στην Αμερική των αρχών του 20ού αιώνα, παρέδωσε μια ερμηνεία που θεωρείται από τις κορυφαίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Μελέτησε επί δύο χρόνια τον κόσμο της εξόρυξης πετρελαίου, ζώντας μέσα στον χαρακτήρα του μέχρι που έγινε σχεδόν αδύνατο να τον ξεχωρίσει κανείς από τον ίδιο τον ρόλο. Το αποτέλεσμα ήταν συγκλονιστικό και του χάρισε το δεύτερο Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου.
Δύο χρόνια αργότερα θα τολμήσει να πρωταγωνιστήσει στο μιούζικαλ Nine (2009), όπου του χάρισε μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα, για να κάνει ακόμα μία παύση για 3 χρόνια, μέχρι το 2012, όπου ήρθε η τρίτη κορυφαία στιγμή της καριέρας του, όταν συνεργάστηκε με τον Στίβεν Σπίλμπεργκ στο Lincoln (2012). Για τον ρόλο του 16ου προέδρου των ΗΠΑ, ο Day-Lewis μελέτησε αρχεία, μιμήθηκε τη φωνή του, δούλεψε ακόμα και την παραμικρή λεπτομέρεια της στάσης και της κίνησής του. Η ερμηνεία του ξεπέρασε τα όρια της υποκριτικής και μετατράπηκε σε μια σχεδόν μυστικιστική αναβίωση του ίδιου του Λίνκολν. Με αυτόν τον ρόλο έγινε ο πρώτος άνδρας ηθοποιός που απέσπασε τρία Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου.
Μετά από παύση 5 ετών, πρωταγωνίστησε στην ταινία Phantom Thread (2017), σε ακόμα μία συνεργασία με το Πολ Τόμας Άντερσον, αποσπώντας ακόμα μία υποψηφιότητα για Όσκαρ. Αμέσως μετά, ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά την αποχώρησή του από τον κινηματογράφο, αφήνοντας ένα τεράστιο κενό τα τελευταία 8 χρόνια (αν και καθόλη τη διάρκεια της καριέρας του έκανε πολυετής παύσεις). Ωστόσο, το 2025 επιστρέφει στην υποκριτική με το Anemone, για χάρη του γιου του Ronan Day-Lewis, όπου κάνει το ντεμπούτο του ως σκηνοθέτης μεγάλου μήκους ταινίας. Μάλιστα, Πατέρας και γιός έγραψαν από κοινού και το σενάριο της ταινίας. Η ταινία αφηγείται την ιστορία δύο αδελφών, με τον Daniel Day-Lewis στον ρόλο ενός ερημίτη που επανενώνεται με τον αποξενωμένο αδερφό του, τον οποίο υποδύεται ο Sean Bean. Πρόκειται για ένα έργο που συνδυάζει οικογενειακό δράμα, μυστικά και συναισθηματική ένταση, ενώ η συνεργασία με τον γιο του προσδίδει μια προσωπική και συγκινητική διάσταση. Φυσικά, ήδη η ταινία συζητιέται για τα Όσκαρ 2026, καθώς και μόνο η επιστροφή στην υποκριτική του Daniel Day-Lewis, δεν θα αφήσει αδιάφορη την Ακαδημία. Ακολουθεί το trailer της ταινίας που αναμένεται στις Ελληνικές αίθουσες στα τέλη Οκτωβρίου:
