Μια χριστουγεννιάτικη Νέα Υόρκη, ένα χαρτονόμισμα των πέντε δολαρίων, ένα βιβλίο και δύο άνθρωποι που αφήνουν τον έρωτά τους στα χέρια της μοίρας. Το Serendipity μάς θυμίζει γιατί κάποιες κινηματογραφικές ιστορίες δεν παλιώνουν ποτέ.
Το Serendipity του 2001 ειναι μια από τις πιο γλυκές ρομαντικές κομεντί των αρχών της χιλιετίας, που εξακολουθεί να γοητεύει όσους πιστεύουν στον έρωτα με την πρώτη ματιά, στις δεύτερες ευκαιρίες και σε εκείνες τις συναντήσεις που μοιάζουν σχεδόν κινηματογραφικές.
Η ιστορία ξεκινά στη Νέα Υόρκη, μέσα στη φρενίτιδα των χριστουγεννιάτικων αγορών. Ο Τζόναθαν, τον οποίο υποδύεται ο John Cusack, και η Σάρα, που ενσαρκώνει η Kate Beckinsale, συναντιούνται εντελώς τυχαία στο πολυκατάστημα Bloomingdale’s, όταν προσπαθούν να αγοράσουν το ίδιο ζευγάρι γάντια. Είναι και οι δύο σε σχέσεις, όμως η έλξη ανάμεσά τους είναι άμεση. Ακολουθούν μια βόλτα στη χριστουγεννιάτικη πόλη, συζητήσεις, γέλια και μια στάση στο θρυλικό Serendipity 3, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά καφέ της Νέας Υόρκης. Μέχρι εδώ, όλα μοιάζουν με την αρχή μιας συνηθισμένης ρομαντικής ιστορίας. Μόνο που η Σάρα έχει μια διαφορετική άποψη για τον έρωτα.
Πιστεύει στη μοίρα. Πιστεύει πως όταν δύο άνθρωποι είναι γραφτό να είναι μαζί, το σύμπαν θα βρει τρόπο να τους ξανασυναντήσει. Έτσι, αντί να ανταλλάξουν απλώς τηλέφωνα, αποφασίζουν να παίξουν ένα παράξενο παιχνίδι. Εκείνος γράφει τα στοιχεία του πάνω σε ένα χαρτονόμισμα των πέντε δολαρίων και εκείνη τα δικά της σε ένα αντίτυπο του βιβλίου «Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας». Το χαρτονόμισμα θα κυκλοφορήσει στην αγορά, το βιβλίο θα καταλήξει σε κάποιο παλαιοβιβλιοπωλείο και, αν κάποτε βρεθούν στα σωστά χέρια, θα έχουν την απόδειξη ότι πρέπει να είναι μαζί. Είναι μια ιδέα παράλογη, σχεδόν παιδική. Κι όμως, πάνω σε αυτή την ιδέα χτίζεται όλη η μαγεία της ταινίας.
Τα χρόνια περνούν, οι ζωές τους προχωρούν, άλλοι άνθρωποι μπαίνουν στην καθημερινότητά τους, αλλά εκείνη η μία βραδιά δεν ξεχνιέται ποτέ πραγματικά. Και κάπου εδώ το Serendipity αποκτά ένα ενδιαφέρον που ξεπερνά τη συνηθισμένη ρομαντική κομεντί. Γιατί δεν μιλά μόνο για δύο ανθρώπους που προσπαθούν να ξαναβρεθούν. Μιλά για όλες εκείνες τις ιστορίες που έμειναν ανολοκλήρωτες, για τα «τι θα γινόταν αν» που μας ακολουθούν και για την παράξενη δύναμη που μπορεί να έχει μια συνάντηση ακόμη κι όταν διαρκεί ελάχιστα.
Η Νέα Υόρκη είναι ένας ακόμη πρωταγωνιστής της ταινίας. Τα φωτισμένα καταστήματα, οι χειμωνιάτικοι δρόμοι, το Central Park, τα παγοδρόμια, τα καφέ και οι χριστουγεννιάτικες βιτρίνες δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που μοιάζει βγαλμένη από καρτ ποστάλ. Είναι η Νέα Υόρκη που αγαπήσαμε στις ρομαντικές ταινίες των 90s και των 00s, τότε που οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να αναζητήσουν κάποιον στο Instagram μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα και ένα χαμένο τηλέφωνο μπορούσε να αλλάξει μια ολόκληρη ζωή. Σήμερα, η ιστορία ίσως μοιάζει ακόμη πιο παραμυθένια ακριβώς επειδή εκτυλίσσεται σε έναν κόσμο χωρίς την παντοδυναμία των κοινωνικών δικτύων.
Η σκηνοθεσία του Peter Chelsom δεν προσπαθεί να ανακαλύψει ξανά το είδος της ρομαντικής κομεντί. Αντιθέτως, αγκαλιάζει όλα όσα αγαπάμε σε αυτό: τις απίθανες συμπτώσεις, το χιούμορ, τις παρεξηγήσεις, τις συναντήσεις που χάνονται για μερικά δευτερόλεπτα και φυσικά την προσμονή. Ο John Cusack, με τη γνώριμη αμηχανία και τη γοητεία του καθημερινού ανθρώπου, και η Kate Beckinsale, με τη φωτεινή και παιχνιδιάρικη παρουσία της, δημιουργούν ένα ζευγάρι που θέλεις πραγματικά να πιστέψεις ότι μπορεί να νικήσει τις πιθανότητες.
Και ίσως αυτό να είναι το μυστικό του Serendipity. Δεν χρειάζεται να είσαι αθεράπευτα ρομαντικός για να το αγαπήσεις. Αρκεί να έχεις σκεφτεί έστω μία φορά στη ζωή σου κάποιον που συνάντησες τη λάθος στιγμή. Κάποιον που χάθηκε πριν προλάβεις να τον γνωρίσεις. Κάποιον που σκέφτεσαι πού και πού, αναρωτώμενος αν μια διαφορετική απόφαση θα μπορούσε να είχε αλλάξει τα πάντα.
