20 λεωφορεία κάηκαν. Πόσα ακόμα χρειάζονται;
Τα περιστατικά πυρκαγιών σε αστικά λεωφορεία στη Θεσσαλονίκη δεν είναι πια «μεμονωμένα». Είναι επαναλαμβανόμενα. Και όσο περνά ο καιρός, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να αγνοηθούν.
Τα τελευταία χρόνια, λεωφορεία που εκτελούν δρομολόγια για λογαριασμό του ΟΑΣΘ αλλά και του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης έχουν τυλιχτεί στις φλόγες ενώ βρίσκονταν εν κινήσει, συχνά με επιβάτες μέσα. Ευτυχώς, μέχρι στιγμής δεν έχει χαθεί ανθρώπινη ζωή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα είναι μικρό.
Αντίθετα.
Η εικόνα πίσω από τις φωτιές
-Στις περισσότερες περιπτώσεις, η φωτιά ξεκινά από το πίσω μέρος του οχήματος.
-Εκεί όπου βρίσκονται ο κινητήρας, τα ηλεκτρικά συστήματα και οι σωληνώσεις καυσίμου.
Οι τεχνικές αιτίες που συνήθως αναφέρονται σε τέτοια περιστατικά είναι:
-βραχυκυκλώματα σε παλιές ή φθαρμένες καλωδιώσεις
-υπερθέρμανση του κινητήρα
-διαρροές υγρών σε συνδυασμό με υψηλές θερμοκρασίες
Όμως το ζήτημα δεν σταματά στην τεχνική βλάβη.
-Σταματά –ή μάλλον ξεκινά– στη συντήρηση.
Τι αποκαλύπτει η «Μακεδονία»
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της Μακεδονία, η κατάσταση στα λεωφορεία του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης –που εκτελούν μεγάλο μέρος των αστικών δρομολογίων– προκαλεί σοβαρά ερωτήματα ασφάλειας.
-Μέσα σε τέσσερα χρόνια, περίπου 20 αστικά λεωφορεία καταστράφηκαν από φωτιά.
-Από αυτά, τα 14 ή 15 ανήκαν στο ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο:
-Τα λεωφορεία κυκλοφορούν χωρίς βιβλία καταγραφής βλαβών.
Δηλαδή, χωρίς επίσημη τεκμηρίωση για:
-τι χαλάει
-πότε χαλάει
-ποιος εγκρίνει την επανακυκλοφορία του οχήματος
Όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, η απουσία βιβλίων βλαβών σημαίνει απουσία ευθυνών.
-Κανένα ίχνος.
-Καμία υπογραφή.
-Καμία απόδειξη.
Οι προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν
Οι εργαζόμενοι στο ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης δηλώνουν ότι:
-εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια έχουν στείλει επιστολές στα αρμόδια υπουργεία
-έχουν ζητήσει συναντήσεις
-έχουν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου
Απάντηση;
-Καμία.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων, Παύλο Κοζκόζη:
-λεωφορεία με εμφανείς βλάβες βγαίνουν κανονικά στη γραμμή
-οδηγοί καλούνται να συνεχίσουν τα δρομολόγια
-πολλά οχήματα ακινητοποιούνται στη μέση της διαδρομής
Και όλα αυτά, ενώ:
-περίπου 150 λεωφορεία του στόλου είναι τεχνολογίας EURO 5
-έως και 15 ετών
-δουλεύουν καθημερινά, ακόμη και 30 ημέρες τον μήνα, χωρίς επαρκή συντήρηση
Ποιο είναι τελικά το πρόβλημα;
-Δεν είναι η «κακιά στιγμή».
-Δεν είναι η σύμπτωση.
-Δεν είναι απλώς η παλαιότητα.
Είναι ο συνδυασμός:
-γερασμένου στόλου
-εντατικής χρήσης
-ελλιπούς συντήρησης
-και απουσίας ελέγχων με διαφάνεια
Όσο η λογική είναι «ας αντέξει μέχρι να έρθουν τα καινούργια λεωφορεία», το ρίσκο μεγαλώνει.
