HomeMind the artΒιβλίοΖιγκμαρίνγκεν, του Pierre Assouline

Ζιγκμαρίνγκεν, του Pierre Assouline

Στο «Ζιγκμαρίνγκεν» βρισκόμαστε στο 1944, στον πύργο της πριγκιπικής οικογένειας των Χοεντσόλερν στην περιοχή της Βάδης – Βυρτεμβέργης. Ο πύργος κατοικείται πατροπαράδοτα από τον 11ο αιώνα από την οικογένεια Χοεντσόλερν, ώσπου κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η οικογένεια εκδιώκεται και ο πύργος επιτάσσεται από τον Χίτλερ. Τότε εγκαθίσταται σε αυτόν –με συνοπτικές διαδικασίες– για ένα οχτάμηνο η κυβέρνηση δωσιλόγων του Βισύ, με επικεφαλής τον στρατάρχη Πεταίν και δυο χιλιάδες Γάλλους πολίτες που τους ακολούθησαν στη φυγή. Προστατευμένοι από τον ίδιο τον Χίτλερ και πιστεύοντας στη νίκη των ναζί στον πόλεμο, μεταμορφώνουν το Ζιγκαμαρίνγκεν σε μια «μικρή Γαλλία», διατηρούν την αυταρχική και αλαζονική συμπεριφορά τους και επιδιώκουν να ικανοποιήσουν τις μάταιες φιλοδοξίες τους.

Την ιστορία αφηγείται ο τελευταίος αρχιοικονόμος της επιφανούς οικογένειας που εκδιώχθηκε από τον πύργο, ο Γιούλιους Στάιν. Ο Στάιν «ανήκει» στην οικογένεια του πύργου. Δεν ταυτίζεται με κανένα πολιτικό καθεστώς, αν και σχηματίζει γνώμη για τα πράγματα. «Όταν έχουμε την τύχη να υπηρετούμε σε ένα τέτοιο Σπίτι, με όσα παραμένουν ανέγγιχτα από την Ιστορία, δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να εμπιστευθούμε τα καθεστώτα», σημειώνει. Μέσα από τα μάτια του βλέπουμε το πέρασμα από τον γερμανικό τρόπο ζωής στην καθημερινότητα των Γάλλων. Τη μεταμόρφωση του Ζιγκμαρίνγκεν σε γαλλικό έδαφος.

Όσο περνάει ο καιρός και οδεύουμε προς το τέλος του πολέμου, παρελαύνει από το Ζιγκμαρίνγκεν πλήθος κόσμου: αιχμάλωτοι πολέμου, εξόριστοι, ανεπιθύμητοι. Ένα από αυτούς είναι και ο γνωστό συγγραφές Λουί Φερντινάντ Σελίν. Ο Σελίν περιγράφεται από τον Στάιν ρεαλιστικά ως μια αντιφατική φυσιογνωμία. Από τη μια πλευρά γιατρεύει ασθενείς χωρίς να ζητά χρήματα, δείχνοντας το ανθρώπινο πρόσωπό του, κι από την άλλη πλευρά παραμένει φανατικός αντισημίτης, κυνικός και σαρκαστικός.

Ο Γιούλιους Στάιν ταυτίζεται με το αρχέτυπο του αρχιοικονόμου. Πιστός στο στόχο του, συναισθηματικά συνδεδεμένος με την οικογένεια και τον πύργο, κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για την εύρυθμη και ομαλή λειτουργία του, διατηρώντας τα πράγματα όσο το δυνατόν πιο αναλλοίωτα μέχρι να επιστρέψει η «οικογένειά του». Γνωρίζει τα πάντα, ακούει τα πάντα αλλά μένει στη σκιά, χωρίς να παρεμβαίνει ενεργά στα τεκταινόμενα του πύργου. Είναι ιδιαίτερα κλειστός σαν χαρακτήρας, ώσπου η γνωριμία του και ο πλατωνικός έρωτάς του για τη Ζαν Βόλφερμαν, την οικονόμο του στρατάρχη Πεταίν, τον κάνει να βγει από την αφάνεια, να ανοιχτεί και να δράσει.

Ο Pierre Assouline υφαίνει ένα μυθιστόρημα εξαιρετικής ακρίβειας, καλά συγκερασμένο, με πολλή μουσική, που βουτά μες στην ιστορία χωρίς, όμως, να μένει στεγνά σε αυτήν. Καθώς διανθίζει την πλοκή με μικρές αλλά σημαντικές λεπτομέρειες, συνθέτει ένα δραματικό τοπίο με χαμηλόφωνη αφήγηση. Οι ήρωές του έχουν βάθος και τους βλέπει κανείς να κινούνται μέσα στην ιστορία σαν να παρακολουθεί μια κινηματογραφική ταινία. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι η μετάφραση της Μαρίζας Ντεκάστρο είναι εξαιρετική.

Ο Pierre Assouline γεννήθηκε το 1953 στην Καζαμπλάνκα. Είναι σύμβουλος έκδοσης και κριτικός βιβλίου στο λογοτεχνικό περιοδικό Le Magazine Litteraire, αρθρογράφος στο περιοδικό L' Histoire, ραδιοφωνικός παραγωγός και μέλος της Ακαδημίας Goncourt. Μεταξύ άλλων, έχει εκδώσει: Ξενοδοχείο Lutetia (2006), Οι προσκεκλημένοι (2012), Οι βίοι του Ιώβ (2013).

Συγγραφέας: Pierre Assouline

Τίτλος: Ένας πύργος στη Γερμανία – Ζιγκμαρίνγκεν

Μετάφραση: Μαρίζα Ντεκάστρο

Εκδόσεις: Πόλις

Related stories