HomeMind the artΘέατροΜΕΤΑ revisited performance - Εύη Τζώρτζη

ΜΕΤΑ revisited performance – Εύη Τζώρτζη

Για 4 μόνο παραστάσεις παρουσιάζεται το Σαββατοκύριακο 28&29 Απριλίου η performance της Εύης Τζώρτζη ΜΕΤΑ revisited, στο χώρο του Vitruvian Thing.

Λίγο πριν ζήσουμε αυτήν την εμπειρία στην οποία μας προσκαλεί, συνομιλήσαμε μαζί της για την Θεσσαλονίκη, την performance και για ό,τι απασχολεί έναν καλλιτέχνη.

1.Τι είναι το ΜΕΤΑ revisited

Μια ματιά πάνω στον ελεγχόμενο και κατακερματισμένο από την καθημερινότητα άνθρωπο,αυτόν που υπολειτουργεί καθοδηγούμενος και υπνωτισμένος από τα ΜΜΕ και αγνοεί τελικά την αληθινή του φύση. Είναι μια δουλειά σε εξέλιξη που ξεκίνησε από το video dance art antanaclasis, συνεχίστηκε ως live performance στο Thessaloniki Performance Festival,παράλληλο πρόγραμμα της Biennale 3(2011),και κατέληξε ως ολοκληρωμένη ιστορία στην χοροθεατρική performance m.e.t.a που παρουσιάστηκε σε Αθήνα( ReMap Festival και Athens Videodance Project,2011) και Πάτρα(Λιθογραφείον,2012).

Παρουσιάζεται ξανά με νέα ματιά, αφού δυστυχώς είναι πιο επίκαιρο παρά ποτέ.

2.Η προσωπική σας σχέση με την τηλεόραση ποια είναι;

Όταν ήμουν παιδί, ήταν το μαγικό κουτί που μέσα στο ίδιο μου το σπίτι μπορούσε να με μεταφέρει σε άλλους κόσμους. Αργότερα έγινε ένα συνονθύλευμα εξαιρετικών από τη μία και γελοίων, αποβλακωτικών εκπομπών από την άλλη. Τώρα πια δεν βλέπω καθόλου, υπάρχουν ελάχιστες εκπομπές που αξίζουν. Έχει πάντα τεράστια δύναμη, μεταφέροντας συνειδητά και υποσυνείδητα μηνύματα και στην Ελλάδα τουλάχιστον εξαντλείται αυτή τη στιγμή σε αφόρητο λαϊκισμό και χειραγώγηση από τα πολιτικά κόμματα. Με φωτεινές εξαιρέσεις, πάντα. Άλλωστε, δεν αρνούμαι το μέσο, αλλά τον τρόπο χειρισμού του.

3.Πώς θα ορίζατε εσείς προσωπικά την έννοια της performance, ανεξάρτητα από τους ορισμούς που έχουν δοθεί κατά καιρούς. Πώς την ορίζετε η ίδια;

Θα έλεγα ότι είναι μια πράξη τέχνης στο εδώ και το τώρα, ένα δρώμενο. Μπορούν να δοθούν πολλοί διαφορετικοί ορισμοί, για μένα εκείνο που μετράει είναι πάντα η συνδιαλλαγή κοινού και performer. Τελικά, με ή χωρίς σκηνικό, όλα μια παράσταση είναι. Και η ίδια η ζωή.

4.Ποια ήταν τα ερεθίσματα και οι ανάγκες που σας έσπρωξαν στη δημιουργία της συγκεκριμένης performance;

Η καθημερινότητα που ζούμε και πολύ φοβάμαι ότι θα γίνει χειρότερη. Οι ατελείωτες ώρες δουλειάς, το καταναλωτικό όνειρο, ο έλεγχος και η αποβλάκωση από τα ΜΜΕ, η αποξένωση. Κάτι που ισχύει όχι μόνο φυσικά στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρο πια τον κόσμο. Το λυπηρό είναι ότι η τεχνολογία τελικά έχει αυξήσει τον έλεγχο από την εξουσία και τα ωράρια εργασίας. Οπότε, απομακρυνόμαστε συνεχώς από την αληθινή μας φύση, μιλάμε για σύγχρονους σκλάβους. Δεν υπάρχει όμως πάντα το όνειρο ότι «ξυπνάμε»;

5.Η χώρα μας αγαπά το είδος αυτό; Το στηρίζει;

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο. Είναι η αμεσότητα της performance που ταιριάζει στην εποχή μας και οι μικρότερες οικονομικές απαιτήσεις της που ταιριάζουν στην οικονομική μας κρίση.Για το πλατύ κοινό βέβαια, είναι πολλές φορές μια άγνωστη λέξη.

6.'Εχετε κάποιους καλλιτέχνες, από οποιοδήποτε είδος τέχνης, που να θαυμάζετε ιδιαίτερα;

Σίγουρα αρκετούς, αλλά μια και η performance μου είναι χοροθεατρική θα αναφερθώ ενδεικτικά μόνο στην Pina Bausch. Μια χορεύτρια κλασικού μπαλέτου που κατόρθωσε να συνδυάσει τον χορό με άλλα είδη τέχνης και να συμβάλλει τελικά στην αρχή του χοροθεάτρου. Με έδρα μια μικρή πόλη της Γερμανίας, δημιούργησε μια ομάδα χορευτών διαφορετικών φυλών, διαφορετικών εθνικοτήτων διαφορετικών ηλικιών. Και με το έργο της έφτασε βαθιά στην υπαρξιακή αναζήτηση. Ήταν πρωτοπόρος.

7.Τι θέση έχει ένας καλλιτέχνης μες στην κοινωνία για σας;

Είναι αυτός που παρατηρεί διεισδυτικά και γίνεται καθρέφτης του κοινωνικού γίγνεσθαι, ένας καθρέδτης που μόνο όσοι τολμούν τον κοιτούν .Πολύ περισσότερο όταν με το έργο του προτείνει διαφορετικές λύσεις ή κινητοποιείται σε κοινωνικές δράσεις. Και βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά.

8.Ζείτε τα τελευταία χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Τι έχει αλλάξει θεατρικά αλλά και όχι μόνο, από την τελευταία φορά που ζήσατε εδώ ως φοιτήτρια της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ;

Σίγουρα τα πράγματα είναι καλύτερα αλλά δεν έχουν αλλάξει και πάρα πολλά τελικά. Στο θέατρο δεσπόζει το ΚΘΒΕ ,χωρίς χοροθέατρο πια, ενώ η απουσία της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης είναι εμφανής. Μικρές ομάδες που προσπαθούν για το καλύτερο σε θέατρο και χορό έχουν ελάχιστους χώρους για να παρουσιάσουν τη δουλειά τους. Αρκετοί χώροι, ίσως και οι πιο ενδιαφέροντες, επιβιώνουν από το μεράκι των ιδιοκτητών τους. Επειδή όμως η γκρίνια δεν έχει κανένα νόημα, προτιμώ να βλέπω τα βήματα καλυτέρευσης που έχουν γίνει στον καλλιτεχνικό χώρο, όπως και τις θετικές αλλαγές που έχουν γίνει στην πόλη σε πολλούς τομείς, όπως στην Νέα Παραλία. Για να προχωρήσουμε πρέπει να τολμήσουμε περισσότερο, νομίζω. Να αντικαταστήσουμε με εξωστρέφεια την επανάπαυση.

9.Υπάρχουν άλλα σχέδια για το μέλλον;

Ναι, μια θεατρική παράσταση και μια ταινία μικρού μήκους. Ως ηθοποιός, γυρίζω ξανά στον λόγο με σκοπό αργότερα τη σύνθεση μιας δικής μου χοροθεατρικής δημιουργίας με κίνηση, λόγο, τραγούδι. Το μέλλον για μένα βρίσκεται στην σύνθεση.

Πληροφορίες:

m.e.t.a. revisited
Performance από την Εύη Τζώρτζη



4 παραστάσεις:
Σαβ 28 Απρ, 20:00 & 22:00
Κυρ 29 Απρ, 20:00 & 22:00



στο Vitruvian Thing:
Πτολεμαίων 29Α, εντός στοάς, 4ος ορ., 54630, Θεσ/νίκη



Είσοδος με απροσδιόριστο εισιτήριο, με κράτηση στο
vitruvianthing.com/meta
ή στο 6943 642039 [11:00 – 14:00]

Related stories

Οι ταινίες της εβδομάδας 13.06-19.06.2024

Γράφει ο Λάζαρος Γεροφώτης Η αποχή δεν ήταν φαινόμενο μόνο...

Η ρετρό ταβέρνα με τα διασημότερα σουτζουκάκια της πόλης

Τις παλιές ταβέρνες τις αγαπάμε πάντα περισσότερο, γιατί διατηρούν...

5+1 στάσεις γύρω από την Αχειροποίητο: Mια γειτονιά γεμάτη ζωή

Πριν δέκα χρόνια, αυτή η γειτονιά ήταν μια άλλη...

Πρόταση Βιβλίου | Χρήστος Χωμενίδης “ΝΙΚΗ”

Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου (the.booklist_) Χ.Α. Χωμενίδης "ΝΙΚΗ", Eκδόσεις: Πατάκη...

Ο Γκόρντον Ράμσεϊ ταξιδεύει για νέες γαστρονομικές περιπέτειες

©National Geographic «ΓΚΟΡΝΤΟΝ ΡΑΜΣΕΪ: ΕΚΤΟΣ ΧΑΡΤΗ» Ο ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΚΑΝΕΙ...