HomeCinemaΚάννες 2016: Τελετή Έναρξης και Cafe Society

Κάννες 2016: Τελετή Έναρξης και Cafe Society

Εχθές το βράδυ άνοιξε η αυλαία του 69ου Φεστιβάλ των Καννών με μία λαμπρή τελετή έναρξης και την προβολή της εναρκτήριας ταινίας Cafe Society του Woody Allen, που προβάλλεται στο φεστιβάλ εκτός συναγωνισμού. Στην χθεσινή, απολαυστική συνέντευξη τύπου των συντελεστών της ταινίας που έλαβε χώρα το πρωί στα πλαίσια του φεστιβάλ, ο Allen, φανερά γηρασμένος αλλά χωρίς να εκλείπει το χιούμορ του, μίλησε στο κοινό για την ανάγκη του να παράγει ταινίες όσο στέκεται όρθιος (και όσο υπάρχουν κορόιδα που να τις χρηματοδοτούν), την αποστροφή του για τα βραβεία αλλά και για την πεποίθηση του ότι η ζωή είναι μία κωμωδία γραμμένη από έναν σαδιστή κωμικό.

Ένας άνδρας απατάει την γυναίκα του και βρίσκει σειρά δικαιολογιών για να την ξεγελάει. Τον παρατηρούμε να τρέχει ταραγμένος από γυναίκα σε ερωμένη και γελάμε. Στην πραγματικότητα όμως αυτό είναι θλιβερό. […] Ο κόσμος συνηθίζει να λέει 'τι να κάνω; Αν δεν πάρω στην πλάκα αυτό που έπαθα, θα αυτοκτονήσω'. Για μένα αυτή είναι η ζωή, σχολίασε ο Allen πάνω στην πρόταση αυτή που ξεχωρίζει στο τελευταίο του έργο. Συνεχίζοντας ο δημιουργός δήλωσε πως ανέκαθεν θεωρούσε τον εαυτό του ρομαντικό, για αυτό και δεν μπορεί παρά να παράγει ρομαντικές ταινίες. Δεν του αρέσει να προβάλλονται τα έργα του στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ των Καννών με το οποίο έχει τόσο στενές σχέσεις, διότι δεν του αρέσει ο συναγωνισμός, καθώς και τα βραβεία, αφού όλα στο σινεμά και στην τέχνη είναι υποκειμενικά, Πως μπορείς να πεις ποιος είναι ο καλύτερος Rembrandt ή Picasso;.

Κατά την διάρκεια της τελετής έναρξης βεβαίως, ο Allen δεν γλίτωσε τα πυρά του Γάλλου κωμικού παρουσιαστή Laurent Lafitte, ο οποίος αναφερόμενος στις καταγγελίες περί παρενόχλησης της κόρης του σκηνοθέτη, Dylan Farrow που προκάλεσαν σκάνδαλο πριν κάποια χρόνια και αναζωπυρώθηκαν το 2014, έκανε ένα, μάλλον ακατανόητο αστείο: Έχετε γυρίσει τόσες ταινίες σας εδώ στην Ευρώπη, ενώ στην Αμερική δεν έχετε καν καταδικαστεί για βιασμό. Σημαντικό να αναφέρουμε ότι πρόσφατα το θέμα ξαναπήρε διαστάσεις με την ανοιχτή επιστολή του αδερφού της Mia Farrow, πρώην γυναίκα του σκηνοθέτη και μητέρα του θύματος, ο οποίος καταγγέλλει την σιωπή του Hollywood γύρω από το ζήτημα, τονίζοντας πως όχι μόνο είναι εγκληματική αλλά και επικίνδυνη. Βεβαίως πολλοί ερμήνευσαν ότι το αστείο αναφερόταν περισσότερο στον Roman Polanski, καταξιωμένο σκηνοθέτη που έχει προβάλλει σειρά ταινιών του στην Croisette, ο οποίος επίσης αντιμετωπίζει καταγγελίες για βιασμό ανηλίκου στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Cafe Society: Οι Πρώτες Εντυπώσεις

Η τελετή συνεχίστηκε χωρίς ευτράπελα με την προβολή της νέας ταινίας του Woody Allen
Cafe Society, μία ρομαντική κομεντί που λαμβάνει χώρα στο Hollywood του 1930. Ένας υποσχόμενος νεαρός (Jesse Eisenberg) μετακομίζει στο Λος Άντζελες για να αναζητήσει την τύχη του στον χώρο του κινηματογράφου. Εκεί, υπό την προστασία του Ατζέντη θείου του (Steve Carrel) σαφώς θα ερωτευθεί (την Kirsten Stewart), θα παρασυρθεί σε περιπέτειες και θα περάσει μία υπαρξιακή αναζήτηση γύρω από την φούσκα και την λάμψη του Hollywood.

Οι πρώτες εντυπώσεις πάνω στο έργο φανερώνουν ότι δεν πρόκειται για κάτι αποτυχημένο αλλά ούτε και συγκλονιστικό. Μία ακόμη ρομαντική κωμωδία που παράγει ο Allen χρόνο με τον χρόνο και μπορεί να το κάνει αξιοπρεπώς πλέον ακόμα και με κλειστά μάτια. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο σκηνοθέτης ασχολείται θεματικά με τον κόσμο του Hollywood, τον είδαμε να το κάνει με την εξαιρετική κωμωδία του 2002 Hollywood Ending, που όμως σατιρίζει την μεγάλη βιομηχανία θεάματος υπό μία τελείως διαφορετική σκοπιά. Σαφώς στην προκειμένη ο Allen συνεχίζει την καλλιτεχνικούς του προβληματισμούς πάνω στην νοσταλγία μεταφέροντας την ταινία στην χρυσή εποχή του Hollywood – εποχή που όλως τυχαίος ξαναείδαμε φέτος στην μεγάλη οθόνη με την τελευταία κωμωδία των Coen Hail, Ceaser!. Κατά τα φαινόμενα όμως, το έργο δεν καταφέρνει να ενσωματώσει την κατάλληλη δόση έκπληξης, γοητείας και φρεσκάδας για να καθιερωθεί ως το αμερικανικό
Midnight in Paris, παρότι πολύ θα το θέλαμε, ούτε βεβαίως και την διορατικότητα, την βαρύτητα και την πυγμή που είχε το Blue Jasmine. Ακολουθεί και μπαίνει στην σειρά των ημίγλυκων ρομαντικών κωμωδιών του δημιουργού όπως είναι το To Rome with Love και το Scoop που βλέπονται ευχάριστα μεν, ρισκάρουν να περάσουν πλήρως απαρατήρητα δε. Από την στιγμή όμως που είναι έργο που φέρει υπογραφή Woody Allen, αποκλείεται να μην είναι απολαυστικό. Για τους λάτρεις του δημιουργού συμπεριλαμβάνει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το έργο του.

Ένα έργο που δεν είναι αναγκαίο να το δεις, αλλά και δεν θα μετανιώσεις που το είδες. Μία ακόμη χαριτωμένη προσθήκη στην τεράστια φιλμογραφία του δημιουργού που όμως μάλλον αδίκως θεωρήθηκε η πιο ασφαλής επιλογή για ταινία έναρξης του φεστιβάλ.


Related stories

Η ταβέρνα που ξέρει να γλεντάει στα Καρναβάλια

Για αυτή την ταβέρνα σας έχουμε ξαναπεί. Αλλά είναι...

Άκυρο το Θεσσαλονικιώτικο καρναβάλι;

Κι ενώ όλα ήταν σχεδόν έτοιμα για τις 20...

Cd, βινύλια και κασέτες στην Θεσσαλονίκη των 90s

Blow Up, μέσα δεκαετίας 90 Νοσταλγία, Groovy Vibes και αναλογική...

Στη Μονή Λαζαριστών, τον πνεύμονα πολιτισμού της Σταυρούπολης

της Βιολέτας Λεμόνα Μία παράσταση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος...