Editorial

Αντανακλάσεις από χαμόγελα φίλων μας, ψιθυριστά γέλια, πνιχτά κλάματα και ατελειωτες αγκαλιές που ανταλλάξαμε.

(Αυτός ο τόνος, αυτή η τονισμένη συλλαβή… Ατέλειωτες: άπειρες – ατελείωτες: αυτές που μείναν μισές, και μας στοιχειώνουν).

Πορείες, συνθήματα, ανασφάλεια.

Πολλές ώρες κουβέντας και πρωινά στο όνομα της αγάπης. Χρεοκοπημένοι, υπερχρεωμένοι, απλήρωτοι. Ξαπλωμένοι στο πάτωμα, με μυρωδιές γύρω μας, κι αρώματα.

Συμβίωση, απομάκρυνση, ανεργία — γουστάρεις;

Οι παραλίες της Κρήτης και η αλλαγή της ώρας και η ίδια κακιά συνήθεια του απολογισμού κάθε χρόνο, πότε τα Χριστούγεννα, πότε στα γενέθλια — σαν να οφείλουμε στο χρόνο να δίνουμε εξηγήσεις αν ήμασταν καλά παιδιά.

Το 2011 ήταν ένας χρόνος σαν όλους τούς άλλους, σαν αυτούς που φύγαν, σαν αυτούς που θα έρθουν. Εμείς είμαστε πάντα έτοιμοι να τους καλοδεχτούμε. (Ή περίπου).

Ο εξώστης για τις επόμενες δύο εβδομάδες θα απουσιάζει στην Κορτίνα παρέα με την Κλαούντια Καρντινάλε και τον Πίτερ Σέλερς. Θα χρεωθεί κάτι παραπάνω, αλλά, μια ζωή την έχουμε.

Καλά Χριστούγεννα, Καλή Χρονιά σε όλους!

Related stories