HomeCinemaΕξώστης ΘΗ Αίσθηση του Έρωτα

Η Αίσθηση του Έρωτα

(Perfect Sense)

Δράμα, 2011, Μεγάλη Βρετανία/Σουηδία/Δανία/Ιρλανδία, 92 λεπτά

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Μακένζι

Παίζουν: Έυα Γκριν, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Κόνι Νίλσεν, Στίβεν Ντιλέιν

Ένας άντρας και μια γυναίκα ερωτεύονται στο κατώφλι μιας επιδημίας, που κάνει τους ανθρώπους να χάνουν σταδιακά της αισθήσεις τους.

Ένα από τα χαρακτηριστικά της τελευταίας δεκαετίας είναι η διόγκωση της εσχατολογικής παραφιλολογίας. Περιβαλλοντικές ενδείξεις και θρησκευτικές προκαταλήψεις προμηνύουν μια ολοκληρωτική καταστροφή του κόσμου, κοινωνιολόγοι και οικονομολόγοι κάνουν λόγο για την κατάρρευση του δυτικού πολιτισμού και όλοι μαζί συνθέτουν μια ζοφερή εικόνα για το μέλλον, που συνοψίζεται στο τέλος του κόσμου, όπως τον ξέρουμε. Επόμενο είναι οι σχετικές κινηματογραφικές παραγωγές να πληθαίνουν.

Κι ενώ μέχρι πρότινος η καταστροφολογία ήταν προνόμιο πολυδάπανων, θορυβωδών υπερπαραγωγών, εδώ και μερικά χρόνια απασχολεί ιδιαίτερα τους ανεξάρτητους δημιουργούς, που καταθέτουν την δική τους εκτίμηση πάνω στο τέλος του γήινου σύμπαντος γενικότερα (χαρακτηριστικό παράδειγμα το Melancholia, η υπνωτιστική φιλμική ραψωδία του Λαρς Φον Τρίερ) και του ανθρώπινου γένους ειδικότερα.

Το τελευταίο αποτελεί το κεντρικό θέμα της νέα δουλειάς του σκωτσέζου δημιουργού Ντέιβιντ Μακένζι (Young Adam, Hallam Foe), όπου οι άνθρωποι χάνουν τις αισθήσεις τους μία, μία για αδιευκρίνιστους λόγους. Το ξέσπασμα αυτής της άγνωστης επιδημίας φέρνει κοντά έναν σεφ και μια επιδημιολόγο, η σχέση των οποίων εξελίσσεται παράλληλα με την πορεία προς το τέλος. Ένα στοχαστικό voice-over απροσδιόριστης πηγής δίνει καθολική διάσταση στην ιστορία τους. Αρχειακά πλάνα από περιστατικά πραγματικής, κτηνώδους βίας κάνουν πιο σκοτεινή την απεικόνιση της ανθρώπινης φύσης. Η ατμόσφαιρα είναι μελαγχολική, μια μελαγχολία που εντείνεται από το ανάλογων διαθέσεων μουσικό score του Μαξ Ρίχτερ.

Η Αίσθηση του Έρωτα δεν είναι σε καμία περίπτωση η feel-good ταινία της χρονιάς.
Κι όμως. Παρά τον διάχυτο πεσιμισμό του εγχειρήματος, ο Μακένζι πιστεύει ότι, έστω και λίγο πριν το τέλος, ο άνθρωπος θα αποβάλλει τον εγωκεντρισμό του, θα στραφεί στο διπλανό του και θα «φύγει» με την αίσθηση που περιγράφει ο ελληνικός τίτλος. Και είναι αυτή η αγαπησιάρικη κατακλείδα, που απογειώνει το φιλμ σε υψηλά επίπεδα συγκίνησης.

Related stories

Reworks agora: Αναζητώντας την τέλεια (αν)ισορροπία

Το reworks agora ανοίγει τις πόρτες του την Παρασκευή...

Οι ταινίες της εβδομάδας 23.05-29.05.2024

Γράφει ο Λάζαρος Γεροφώτης Η κατρακύλα στα εισιτήρια δεν σταματά....

Κριτική Βιβλίου | «Βιβλίο από αίμα»

γράφει η Σοφία Μαχαίρα Ο/η/το* De L’Horizon αποφασίζει να...

Χειροποίητα μακραμέ και σκουλαρίκια σε ένα all day bazaar στο WE!

Handmade jewellery & Plant macrame hangers. Μπαζάρ χειροποίητων κοσμημάτων &...

Το τσίρκο στην παραλία που ενόχλησε τους κατοίκους και έφερε… γκρίνιες στο Δήμο

Σε μεγάλες, πολύχρωμες, νομαδικές σκηνές φιλοξενείται αυτές τις μέρες,...