Looper

Περιπέτεια/Φαντασίας, 2012, ΗΠΑ/Κίνα, 118 λεπτά

Σκηνοθεσία: Ράιαν Τζόνσον

Παίζουν: Τζόζεφ Γκόρντον-Λέβιτ, Μπρους Ουίλις, Έμιλυ Μπλαντ, Τζεφ Ντάνιελς

Σε μια εγκληματική κοινωνία του μέλλοντος, ο Τζο είναι ένας Looper, ένας επαγγελματίας δολοφόνος που δουλεύει για τη Μαφία. Τα θύματά του είναι πράκτορες από το μέλλον, που στέλνονται στο παρελθόν μέσω μιας χρονομηχανής – και ο Τζο φροντίζει να μη γλιτώσει κανείς. Όταν όμως ανακαλύπτει ότι ο επόμενος στόχος είναι ο ίδιος του ο εαυτός, ο Τζο δεν καταφέρνει να πατήσει τη σκανδάλη.

Ξεκινώντας με voice-over του ήρωα που εξηγεί επακριβώς το ρόλο του και τους κινδύνους που έχει αυτός, ο Τζόνσον δείχνει από την αρχή τον φιλόδοξο και εντυπωσιακό σκοπό της ταινίας του, που είναι η αποφυγή του κάθε εντυπωσιασμού ο οποίος μπορεί να προσφερθεί απλόχερα σε μελλοντολογικό σενάριο που ασχολείται με το ταξίδι στο χρόνο. Κι έτσι συνεχίζει, γυρίζοντας σκηνές σε χωράφια και έρημους χώρους, με όσο το δυνατό μειωμένες σκηνές δράσης, σχεδόν ανύπαρκτα εφέ και ελάχιστα τεχνολογικά αντικείμενα που θα μπορούσαν να εξάπτουν τη φαντασία του θεατή. Άλλωστε η δυστοπία που δείχνει, βασίζεται στον υπαρκτό και σήμερα φόβο πως όλη η τεχνολογική πρόοδος στο μέλλον γίνεται για να την εκμεταλλεύονται οι λάθος άνθρωποι, μετατρέποντας τους υπόλοιπους σε περιφερόμενα όντα με ελάχιστα όνειρα και φιλοδοξίες.
Σε αυτό τον κόσμο αντιπαραθέτει και δίνει μεγάλη σημασία στην ανθρώπινη επαφή. Η δύναμη της αγκαλιάς, η ερωτική επιθυμία και η ανάγκη για αγάπη σε οποιαδήποτε ηλικία είναι τα στοιχεία που σύμφωνα με τον Τζόνσον έλειψαν από τον κόσμο και οδήγησαν σ’ αυτό που περιγράφει. Κάθε είδους σχέση που αναπτύσσεται στο φιλμ (γονική, ερωτική, φιλική) αποτελεί ένα είδος πρότυπου, γι αυτό και η επιτυχής ανάπτυξη τους συνδέεται (ως αναγωγή προς το γενικό) με την ευημερία του κόσμου, ενώ η υπαρξιακή σχέση του ήρωα με την μελλοντική του μορφή περιγράφεται κυνικά – μοιραία η μελλοντική μορφή θα δώσει κάποιες συμβουλές και επίσης μοιραία ο νεαρός ήρωας δε θα τις δώσει σημασία.
Το αμφιλεγόμενο φινάλε για τη σχέση παρόντος-μέλλοντος δεν εξυψώνει αλλά και σε καμία περίπτωση δεν καταστρέφει την προσέγγιση που γίνεται ως εκείνη την ώρα στο κοντινό μας μέλλον, και το όλο project παίρνει δικαίως μια θέση στις κορυφές της φθηνής επιστημονικής φαντασίας, ενώ παράλληλα αποτελεί και το highlight της μέχρι τώρα φιλμογραφίας του Τζόνσον (Brick, Brothers Bloom).

Related stories

Το Sasquatch Sunset ήταν η πιό περίεργη ταινία της φετινής Berlinale

  γράφει η Φανή Εμμανουήλ Είχα ενδοιασμούς για το Sasquatch Sunset....

Οι ταινίες της εβδομάδας 29.2-6.3.2024

Γράφει ο Λάζαρος Γεροφώτης Χωρίς κάποιο μεγάλο εμπορικό τίτλο την...

Ο Αύγουστος Χατζηασεμίδης άνοιξε πριν 30 χρόνια ένα μπαρ που έγραψε ιστορία στην πόλη

Κείμενο: Δάφνη Τσάρτσαρου / Φωτογραφίες: Eυτυχία Παλτσίδου Στην περιοχή της...

Ο Sivert Hoyem ΚΑΙ στη Θεσσαλονίκη την Κυριακή 28 Απριλίου στο Principal Club Theater

Ο «δικός μας» Sivert Hoyem προσθέτει και την Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 28...

Νίκος Σκούφος: Ένας αληθινός ποιητής του σήμερα

γράφει η Κωνσταντία Κόκκορα Νιώσατε, άραγε ποτέ, το πρωτοφανές συναίσθημα...