HomeNewsroomBorderlife

Borderlife

Ένα χρόνο πριν από την φαντασμαγορική (sic) τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Aγώνων της Αθήνας 2004, οι «ελληνικές» τράπεζες μας έστελναν στα σπίτια μας όχι δικαστικούς επιμελητές για να μας επιδώσουν προειδοποιητικά εξώδικα (δικαστικών εξόδων αξίας 150 ευρώ) για ανεξόφλητες οφειλές μας «προς τρίτους», αλλά ευγενέστατους courier για να υπογράψουμε στο κατώφλι του σπιτιού μας (εκεί που κάποτε ακουμπούσαν το καπάκι από το φέρετρο του οικογενειακού νεκρού) αιτήσεις για πιστωτικές κάρτες και καταναλωτικά δάνεια… 

Οι «ελληνικές» τράπεζες τότε ήταν ευγενικές μαζί μας. Μας τηλεφωνούσαν κανονικές μεσημεριανές ώρες και μας «καύλωναν» με πρωτοφανή μεγέθη οικονομικής προβλέψιμης (όχι από τ’ άστρα της Άσης Μπήλιου ή του Γιώργου Πανόπουλου) εθνικής ανάτασης μετά την εθνική τσόντα – καύλα των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004, της Ελλάδας της Εξωστρέφειας (και πάλι sic). Η Αθήνα, και κατ’ επέκτασιν ολόκληρη η Ελλάδα μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 θα ξαναέγραφε λαμπρές σελίδες πολιτισμικής αλλά και πολιτικής Αναγέννησης (με πρωθυπουργό, καθηγητή Πανεπιστημίου τότε, έναν έντιμο Σημίτη) όπως τότε επί του χρυσού αιώνος του Περικλέους βεβαίως βεβαίως… (αιωνία του η μνήμη…). 


Τρέμω ακόμα στη σκέψη ότι η αγαπητή στον «εθνικό τελετάρχη» κύριο Δ. Παπαϊωάννου Leni Riefenstahl –
μια από τις αφετηριακές πηγές έμπνευσης για την δημιουργία της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004– το 1936 με μια αντίστοιχη ελληνοκεντρική τελετή έναρξης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο του Καγκελάριου Αδόλφου Χίτλερ

 ως άλλη κοσμική καλλιτεχνική Πυθία, χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως χθόνιο ιμπεριαλιστικό αλλά και καπιταλιστικό πολιτικό εγχειρίδιο για έναν μεγάλο πόλεμο που θα ξεκινούσε αμέσως μετά από 3 χρόνια από τους Ολυμπιακούς Aγώνες του Βερολίνου και ο οποίος κατακερμάτισε σε όλα τα επίπεδα (πλην καλλιτεχνικά) το Γερμανικό Έθνος αλλά και τα γερμανικά εδάφη κυριαρχίας…


Το 2003 στην εξουσία και τότε πάλι ήταν το ΠΑ.ΣΟΚ και στην αντιπολίτευση η ΝΔ.
Βέβαια δεν γνωρίζαμε τότε πως εκείνο το μεγάλο εθνικό πάρτυ, με bartenders όλα τα μεγάλα ονόματα του ελληνικού επιχειρηματικού και πολιτικού lobby και φτηνό εθνικό επιδόρπιο chic γραμμούλες νοθευμένης κόκας κομμένες εντέχνως πάνω στην τεράστια μπάρα με τις πιστωτικές κάρτες των ελληνικών τραπεζών,  θα ήταν μια μικρή εισαγωγή στα κεφάλαια που άρχισαν να γράφονται για την κατάρρευση της ελληνικής “πατριδογνωσίας”, εκείνα δηλαδή τα προμνημονιακά τα τελευταία χρόνια.

Και ποιός δεν έφαγε ζεστά ευρώπουλα τότε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας… όσους δεν αποκατέστησαν τα πολιτικά γραφεία, αποκατέστησαν με έντοκο πανηγυρικό ολυμπιακό δανεισμό οι ελληνικές τράπεζες, οι φιλάνθρωπες, φωτογενών Ελλήνων μετόχων  ιδιοκτητών, εικόνες των οποίων φιγουράριζαν στα πρωτοσέλιδα party all time του  εναλλακτικού τότε symbol του Τσαγκαρουσιάνου, με σκάφη και high ιδιωτικές συλλογές και εθνικές καλλιτεχνικές ανησυχίες μεταμεσονύχτιες στα σκοτάδια του Ζαππείου και στα εξωτικής πληρωμένης ομορφιάς αγόρια στις φαβέλες της Αθηνάς… 

Οι διαδικασίες λοιπόν υπογραφής των σχετικών τραπεζικών εντύπων στο κατώφλι του σπιτιού μας, με έναν courier δήμιο εκτελεστή κι έναν κακόμοιρο Έλληνα εντολέα ήταν γρήγορες και συνοπτικές (δεν γνώριζε κανένας μας τότε ότι το ετήσιο επιτόκιο ήταν μηνιαίο κι όχι σταθερό αλλά κυμαινόμενο… δεν θυμάμαι καν αν υπήρχε «συνήγορος του καταναλωτή» κι αν έκανε σωστά τη δουλειά του…), σε 15 μέρες όλοι είχαμε στα χέρια μια Visa Gold και μια Mastercard άντε και κάποιοι με μεγαλύτερα εισοδηματικά δεδομένα και μια Diners Club. 

Πόσες κάρτες γέμιζαν τότε τα άδεια πορτοφόλια μας; 6; 10; 

Και να ταξίδια με την Easyjet στα Βερολίνα και στις Βαρκελώνες και στις πόλεις του Βορρά, και να καινούργια ρούχα κάθε σεζόν από το Zara και παπούτσια Prada (κι όχι τσαρούχια ρε άνθρωπέ μου) και τσάντες διαγωνίως φορεμένες Nike, και να φωτογραφικές μηχανές με 10 MP, και iPod nano να ακούς ψηφιακά Μαζωνάκη και Massive Attack και γυμναστήριο με πισίνα 1500 ευρώ ετησίως και solarium και μπότοξ … και άντε να αγοράσουμε με δάνειο κι ένα σπίτι… και Euro 2004 και η Παπαρίζου με την ελληνική σημαία number one στην gay orientated Εurovision song contest (chic), και να μια μεταμφιεσμένη queer Ινδή Ψυχούλη στο symbol να μας εισαγάγει με φτωχά ελληνικά αλλά με πλούσια αμειβόμενη υπερηφάνεια στην κουζίνα της ελληνικής μεταλλαγμένης διατροφικής τσόντας, του copy paste, της τρούφας και του  εθνικού in βρώμικου της καντίνας της Λεωφ. Αλεξάνδρας. 

Kαι χρεωθήκαμε εκείνη την «εικονική ολυμπιακή ευμάρεια» της εθνικής τσόντας-καύλας του ΠΑ.ΣΟΚ και της ΝΔ, των ελληνικών τραπεζών και των σκυλάδικων, του symbol και της ΙΜΑΚΟ ο καθένας μας πόσα χιλιάρικα ευρώ; Με ποιόν μισθό και ποιά πρόβλεψη για τα επόμενα 5 μεταολυμπιακά ρε παιδάκι μου ας πούμε χρόνια; Και πόσα εξώδικα από τις φιλάνθρωπες εθνικές τράπεζες μαζέψαμε τα τελευταία 3 χρόνια, και τί φάρμακο πίνεις εσύ για την κρίση πανικού, και πάλι σου κόψανε το κινητό, και δεν πληρώνεις το χαράτσι, και θα φύγεις από το σπίτι γιατί δεν έχεις να πληρώσεις 300 ευρώ ενοίκιο, κι ο ζάμπλουτος γιος της Γιάννας Αγγελοπούλου είναι κι αυτός αγανακτισμένος, και τι θρεπτική αξία έχει η πατάτα, και ο Τσαγκαρουσιάνος τώρα ποιούς φωτογραφίζει γυμνούς στη γlifo.gr, και η Τρέμη φοράει το ίδιο συνέχεια LV χρυσό στο λαιμό, κι ο Κωστόπουλος στον πτωχευτικό κώδικα, κι οι ίδιοι και οι ίδιοι στα ίδια πράγματα, και τώρα πιο πολύ και πιο πλουραλιστικός παντού «διαδικτυακός πολιτιστικός φελλός» με τη βούλα των μετρήσεων της alexa.com και Ελλάς το «Βασίλειο της Πίπας Κώλο»…;;;

ΥΓ1. Το 1939 η Γερμανία νόμιζε ότι θα κυριαρχήσει επί ευρωπαϊκού εδάφους και κατακερματίστηκε λόγω της εμμονής της στην κυκλικά επαναλαμβανόμενη τροχιά μιας καθηλωμένης στο κέρδος Ιστορίας. Και πάλι σε σύντομο χρονικό διάστημα η Γερμανία της Καγκελαρίου Μέρκελ θα κατακερματιστεί οικονομικά με ανελέητα βίαιο τρόπο αυτή τη φορά… 

ΥΓ2. Οι κλούβες της ΕΛ.ΑΣ. έχουν γεμίσει με laptop online συνδεδεμένα με ψεύτικα προφίλ στο facebook και το twitter… πρέπει να εφευρεθεί ξανά μια νέα κωδικοποιημένη γλώσσα κι ένας νέος τρόπος κοινωνικής και πολιτικής δικτύωσης εκτός διαδικτύου. 

ΥΓ3. Μνημονεύετε πάντα Κώστα Γεωργάκη και Σωτήρη Πέτρουλα. Αμήν.

Related stories

Αστικοί Θρύλοι | Ο Ναός στην Αντιγονιδών

γράφει η Μαρία Ράπτη Όταν οι ξεχασμένοι Θεοί ξυπνήσουν, η...

Ο κήπος με τα αναρριχώμενα φυτά και το χαριτωμένο καφέ με τις πολύχρωμες καρέκλες

Φωλιασμένο στη ζωντανή πόλη της Θεσσαλονίκης, το Goethe είναι...

Μουσικές Προβολές στη Θεσσαλονίκη

γράφει η Γεωργία Αρχοντή Η άνοιξη βρήκε τις οθόνες της...

Οι αρχιτέκτονες της πόλης στον Εξώστη | Ρούλα Μπολτσή

  Κάθε βδομάδα φιλοξενούμε στον Εξώστη αρχιτέκτονες της πόλης και...