HomeMind the artDesign - ΑρχιτεκτονικήΤι μπορείς να βρεις στον queer πλανήτη...

Τι μπορείς να βρεις στον queer πλανήτη της Δήμητρας και της Ραφαέλας;

Σήμερα σου προτείνουμε να ανακαλύψεις ένα ξεχωριστό πλανήτη γεμάτο χρώματα, ορατότητα, ομορφιά, αγάπη – που χωρά σε αυτοκόλλητα, τετράδια, τσάντες και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς. Σε αυτόν τον πλανήτη κατοικούν η Δήμητρα και η Ραφαέλα.

Πότε ξεκίνησε ο πλανήτης σας και σε τι φάση σας πετυχαίνουμε;

Δήμητρα: Ο πλανήτης μας ξεκίνησε ως ιδέα τον Ιούνιο του 2023 σε μία τυχαία κλήση με την Ραφαέλα όπου αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι με την τέχνη μας, αφού είμαστε και οι δύο γραφίστες. Το ένα έφερε το άλλο και καταλήξαμε τον Οκτώβριο του 2023 να ξεκινήσουμε με το πρώτο μας bazaar στην πόλη! Σε αυτήν τη φάση, βρισκόμαστε στο peak και προσπαθούμε διαρκώς να γινόμαστε καλύτεροι, προσπαθώντας να επεκταθούμε όσο περισσότερο γίνεται και σε νέα προϊόντα αλλά και στο κοινό μας!

Ραφαέλα: ‘Ολα ξεκίνησαν από μια προσωπική αποτυχία. Ένιωσα πως κάτι πρέπει να κάνω με τη ζωή μου καθώς το επάγγελμα που κάνω τώρα δεν με κάνει ευτυχισμένη. Μέσα σε μια στιγμή πήρα τηλέφωνο την Δήμητρα και την ρώτησα αν θέλει να ξεκινήσουμε μία εταιρεία αυτοκόλλητων. Μέσα από τη συζήτηση βγάλαμε πολύ τυχαία και το όνομα και ανοίξαμε τους λογαριασμούς στα social media. Σε γενικό πλάνο έχουμε πολλές ακόμη κατηγορίες προϊόντων που θα θέλαμε να ασχοληθούμε όπως κούπες, μπλούζες κ.α.

Ποια σχέδια μοσχοπουλάνε από όσα κάνετε;

Δήμητρα: Γάτες. Γάτες για πάντα. Και σε δεύτερη φάση τα σεξουαλικά και φυσικά τα queer σχέδια. Αλλά δεν ξέρω τι γίνεται με τις γάτες, έχουμε αποκλειστικό sticker sheet μόνο με γάτες και δεν το προλαβαίνουμε, τελειώνει αμέσως. Το best seller, ωστόσο, είναι ένα συγκεκριμένο. Είναι μία φράουλα που αν την κοιτάξεις παραπάνω, θα καταλάβεις πως πρόκειται για αιδοίο αλλά είναι αρκετά διακριτικό σχέδιο για να μπορέσει ο άλλος να το βάλει μέχρι και σε κονκάρδα στην τσάντα του.

Ραφαέλα: Γάτες και κοράκια κατά τη γνώμη μου. Και τα σχέδια που έχουν θεματική του Halloween πωλούνται ακόμα και σήμερα.

Ποιο ειναι το background σας και πόσοι κρύβονται πίσω από το Queer Planet;

Δήμητρα: Σπούδασα Πληροφορική αλλά η γραφιστική με κέρδισε γιατί ήμουν πάντα καλλιτεχνικό πνεύμα και πλέον εργάζομαι σε αυτόν τον τομέα τα τελευταία 5 χρόνια. Πάντα ήθελα να κάνω κάτι δικό μου. Θυμάμαι, όταν πρωτοξεκίνησα γραφιστική, έλεγα στον εαυτό μου “κάποια μέρα θα βγάλεις και τα δικά σου σχέδια σε προϊόντα”. Δεν ήξερα καν σε τι προϊόντα θα βγουν, αυτό που ήθελα ήταν ο κόσμος να δει ένα δικό μου κομμάτι. Γνώρισα την Ραφαέλα και δέσαμε απευθείας σαν ομάδα. Μάλιστα, έχουμε λάβει και μέρος σε παγκόσμιο διαγωνισμό γραφιστικής, κατακτώντας την τρίτη θέση στην κατηγορία μας! Πίσω από το Queer Planet, πέρα από εμάς τις δύο, κρύβονται ακόμη δύο άτομα που κάνουν κυρίως guest εμφανίσεις και βοηθάνε είτε στην παραγωγή, είτε στην φωτογράφιση των προϊόντων και δημιουργία post για τα social media.

Ραφαέλα: Είμαστε η αγία τετράδα. Μάλιστα, λόγω του αριθμού, πήραμε και ονόματα από τα χελωνονιτζάκια (ναι είμαστε αυτής της ηλικίας και βλέπαμε στο άλτερ παιδικά). Εγώ ως εικονογράφος είμαι ο Rafael, πέρα από το όνομα, έχω και την οργή του. Η Δήμητρα είναι ο Donatello γιατί είναι ο αγαπημένος της και είναι αρκετά ήρεμος και λογικός χαρακτήρας.

Πώς σας φαίνεται η ζωή στην πόλη;

Δήμητρα: Αυτό που μου αρέσει στην Θεσσαλονίκη είναι πως όπου κι αν βρεθείς, θα βρεις σίγουρα κάτι να κάνεις. Είναι πιθανό να βρεις και κάποιον γνωστό. Μπορεί να είναι μεγάλη πόλη αλλά σαν άνθρωποι είμαστε καλόκαρδοι και εξωστρεφείς. Τα πολιτιστικά δρώμενα είναι πάντα αρκετά για να καλύψουν κάθε γούστο, το ίδιο και με το φαγητό που επίσης είναι εξαιρετικό, όπου κι αν βρεθείς. Μεγάλο μειονέκτημα για μένα, οι τρόποι μετακίνησης και η κίνηση στους δρόμους. Προσωπικά, χρησιμοποιώ ποδήλατο όσο πιο πολύ γίνεται γιατί είναι σχεδόν δεδομένο πως θα φτάσω πριν από το λεωφορείο στον προορισμό μου.

Ραφαέλα: Ζω πλέον στο εξωτερικό (Γερμανία) οπότε σκέφτηκα να σας μιλήσω για εδώ. Είναι αρκετά μοναχικά. Ως καλλιτέχνης θαυμάζω την αρχιτεκτονική και τον σεβασμό που υπάρχει στη φύση και στα ζώα, σε αντίθεση με τη Θεσσαλονίκη. Η πόλη που ζω αγκαλιάζεται από δύο μεγάλα βουνά στα οποία καταφεύγω αρκετά συχνά για να βρω έμπνευση. Κάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι η ασφάλεια που νιώθεις όταν κυκλοφορείς έξω. Ακόμη και τη νύχτα, και μόνος σου να είσαι, νιώθεις ασφαλής. Επίσης, ούτε κάποιο όργανο της τάξης θα ασκήσει βία πάνω σου, με οποιοδήποτε τρόπο. Αυτά, δυστυχώς, δεν τα βρίσκεις στην Θεσσαλονίκη.

Αυτοκόλλητο Μαρίνα Σάττι

Φανταζόμαστε το περιστατικό της επίθεσης στην Αριστοτέλους είναι κάτι για το οποίο θα θέλατε να μιλήσετε…

Δήμητρα: Το περιστατικό αυτό πραγματικά με θλίβει. Πρόκειται για έφηβους οι οποίοι σε λίγα χρόνια θα βγουν στην κοινωνία έχοντας τα λάθος εφόδια. Με θυμώνει σαν σκηνικό αλλά κυρίως με στεναχωρεί. Δεν είναι το πρώτο περιστατικό άλλωστε, κάθε χρόνο στην ημέρα του Pride θα συμβούν διάφορα. Καθημερινά συμβαίνουν διάφορα σκηνικά σε όλη την χώρα που πραγματικά με κάνουν να σκέφτομαι “πως ζω σε αυτή την κοινωνία”. Είναι κοινωνικό το ζήτημα και δεν αφορά μόνο την queer κοινότητα.

Ραφαέλα: Νιώθω πραγματικά οργή γι’ αυτό που συνέβη. Δεν μπορώ να κατανοήσω πως ένας όχλος από άτομα που στην πλειοψηφία τους είναι ακόμα έφηβοι, τα έβαλαν με 2 συνανθρώπους μας οι οποίοι δεν ασχολήθηκαν καν μαζί τους. Πλέον, δεν φοβόμαστε σαν κοινότητα, θα μας βρίσκουν μπροστά τους! Ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που θα συνεχίσω να σχεδιάζω, σε κάθε σκοτάδι η τέχνη δίνει το φως!

Σε γενικές γραμμές πώς νιώθετε την πόλη ως queer άτομα, είναι μια πόλη που νιώθετε άνετα, ή όχι;

Δήμητρα: Για εμάς, το queer έχει την έννοια όλων. Είμαστε εδώ για όλους, για όσους δεν έχουν βρει μέχρι τώρα τρόπο να εκφραστούν. Με σκηνικά όπως το προηγούμενο και έπειτα από συζητήσεις με πολλούς φίλους στο εξωτερικό, καταλήγω πως δε νιώθω άνετα σε κανένα σημείο της πόλης. Ούτε καν της χώρας. Δε νιώθω για πάρα πολλούς λόγους και δυστυχώς η καθημερινότητα έρχεται να μας το θυμίσει αυτό με όλα τα σκηνικά που συμβαίνουν και παρακολουθούμε. Κάθε φορά σκέφτομαι “δεν πάει πιο κάτω”, κι όμως πηγαίνει.

Ραφαέλα: Ως queer άτομο στη Γερμανία νιώθω ασφάλεια. Νιώθω πως έχω δικαιώματα και δεν παραβιάζονται από τις αρχές του κράτους ή από άλλα άτομα που θεωρούν πως έχουν παραπάνω δικαιώματα από εμένα. Στην Ελλάδα νιώθω την απόλυτη αβεβαιότητα, ειδικά με το τελευταίο συμβάν της επίθεσης. Στη Γερμανία, κανένας δε θα ασχοληθεί μαζί σου, ο καθένας κοιτάει την προσωπική του ζωή και τελειώνει εκεί.

https://www.the-queer-planet.com/

Related stories