JUANITA1

Και να σου ο Γκρικ αμέρικαν να πούμε με τα πόδια απάν στο τραπέζι και επί του καναπέους, δεξά ρίχνει τις ματιές στον ντάουν τζόουνς στο ιντερνέτι, ζερβά κάνει τα ζάπινγκ του στα σι εν ένια και στο βάθος σκάει μύτη και το σαν φυστίκ του. Άρχοντας ο Γκρικ να πούμε, 322 ρεστοράντζ από Αστόρια μέχρι Νιου Χάμσαϊρ και βάλε. Πήγε το λάδι σύννεφο λέμε, η Σεντ Χέλεν στο Τζάκσονχάϊτς ήταν η Τσερτς του κι ο φάδερ Τζορτζ ο πνευματικός σπιρίτσουαλ, ξέρω ‘γω και τα λοιπά. Καθότι κι επειδή η καταγωγή του προ-προ-προ πάππου από τον Δρυμό, έτσι ακολουθούσε το τρεντίσιον. Άξαφνου βρίσκετε προ εκπλήξεως. Ένα κύμα γκούζμπαμ διαπερνά το σταρένιο του κορμί, το Χένεσυ πέφτει από τα χέρια του, στο καμηλοζεβροειδές χαλί και το σαν φυστίκ κολάει στο άνω χείλος, αν είναι δυνατόν και γκάντεμιτ μαζί το τσάνελ του Τέρνερ δείχνει Δρυμό. Κάτι «φακ», κάτι «όου γκαντ», λυγμοί, οδυρμοί και καταποντισμοί ακούγονται από τον Γκρικ, δε το πιστεύει, ο Δρυμός στα σι εν ένια. «Γουάτ ε φακ?» «Κράϊσις και στο Δρυμό?» «Γκόου Χουανίτα, γκόου» Φωνάζει ο Γκρικ διώχνοντας τη νεαρή λατίνα από μπροστά του. Αυτή αποχωρεί μη ξέροντας τι έχει συμβεί δίχως να πιάσει λέξη απ’ όσα έλεγε ο Γκρικ. Αλαφιασμένη τρέχει ανάμεσα απ’ τις σημαίες και τις προτομές του Μέγα. Ο Γρικ τα πήρε κρανίο κι έρχεται να επενδύσει στο Ντριμός για να βουλώσει όλων τα φάκινγκ στόματα ως κλασσικός Γκρικ που τρελλένεται όταν τα εν οίκω γίνονται εν δήμω.
Εγώ θα είμαι εκεί να σε περιμένω μέγιστε, αν και για να πω την αλήθεια είμαι κι εγώ Γρικ και «αϊ ντόντ γκιβ ε φάκ αμπάουτ Ντριμός!»