Η Τία Ρίτα έχει ρεπό. Κι αυτό τα λέει όλα. Η
Τία Ρίτα τα γλεντάει τα ρεπό της – εμείς να δούμε τι θα κάνουμε. Την
αντικαθιστώ και αρπάζω την ευκαιρία να ξαλαφρώσω. Το γκομενάκι το ιντελεκτουάλ
λέει να κάνουμε την καθημερινότητά μας διασκέδαση και να μην περιμένουμε τα
ρεπό, τις αργίες, τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Το γκομενάκι προφανώς είναι
αλλού.
Το να είσαι single στη Θεσσαλονίκη είναι άθλος. Και δεν είμαι υπερβολική. Οι γκόμενοι έχουν
ψηθεί στο “πόρτες- πλακωτό- φεύγα” και τα κοριτσάκια – άριστα εκπαιδευμένα-
παριστάνουν τις προχώ. Το αθλητικό γκομενάκι μου μιλούσε για ζώδια. Για τα
σκυλιά μας που 'ναι ίδια ράτσα κι αντίθετο φύλο. Για το πόσο ταιριάζουμε. Μου
μιλούσε για παθιασμένο σεξ. “Με σκέφτεσαι ή το σκέφτεσαι;” “Σε σκέφτομαι στα
τέσσερα.”
Ερωτική πόλη και κουραφέξαλα. Στράφηκα στα
πάτρια και στο γκομενάκι- εφηβικός- έρωτας- που- αναβίωσε. Δουλεύει σε
εργοστάσιο και τα χέρια του είναι τραχιά και στιβαρά. Έχτισε σπίτι στο χωριό
και περιμένει τη Λωξάντρα- κουνέλα της ζωής του. Απέκτησα μια γλυκιά ανάμνηση
για τα υπερογκώδη- κατά τ' άλλα- προσόντα του και γύρισα Θεσσαλονίκη. Βγήκα με
το σκύλο μου να ξελαμπικάρω. Μεγάλος γκομενομαγνήτης το σκυλί. Καμία σωτηρία.
Μιλούσα με το γκομενάκι- ρέιντιο- προντιούσερ, όταν με πήρε ο κολλητός μου.
Ήταν για κρασί με τον καινούριο του γκόμενο. Ο κολλητός μου περνάει πιο καλά
από όλους μας.
