φώτο:Αγγελική Τροκάνα
ήχοι από πιάνο, μπάσο και
μια κιθάρα που περιμένει να παίξει ρυθμούς μπλουζ
«and
I am feeling good»
το καλοκαίρι φέτος έχει
μυρωδιά νυχτολούλουδου που ζωγραφίζει τη μνήμη με απαλό κίτρινο, λευκό και μια
δόση δροσιάς από βροχή που μόλις σταμάτησε
η θάλασσα έχει βαθύ μπλε
χρώμα και μια τεράστια αγκαλιά που κρατά 40+40+40+40 λεπτά, ώρες, ζωές. παλιότερα θα έλεγα κι άλλο, «να μ’αγαπάς, να
μου λες πολύ», μα τώρα κάτι βαθειά μέσα μου φωνάζει ευχαριστώ
το αεράκι είναι αλμυρό
και ζεστό τόσο όσο να αφήνει τον ιδρώτα να κυλάει απολαυστικά ανάμεσα στα στήθη
ο κόσμος φοράει χαμόγελα,
οι κουβέντες είναι λίγες και καλές και όσοι δε θέλουν να πάρουν μέρος στη δική
μου παράσταση μένουν απ’έξω χωρίς εισητήριο
ο έρωτας μου τριγυρνάει
στην πόλη, δε με κοιτάζει, δε μου μιλάει, όμως γράφει τραγούδια κι έτσι απλά
είμαι χαρούμενη
