HomeΘέματαΓια λίγο σκονισμένο οξυγόνο.

Για λίγο σκονισμένο οξυγόνο.

      Για λίγο σκονισμένο οξυγόνο.

από την Μαρίνα Μπίκου

 

 

  «Δηλαδή τώρα πέρασαν οι μέρες αγάπης;» Πάνω σε αυτήν τη συγκεκριμένη

ερώτηση παιδεύω το μυαλό μου όλες αυτές τις μέρες… Τέρμα τα Χριστούγεννα, οι αγκαλιές χωρίς συγκεκριμένο λόγο, τα λαμπιόνια, η μουσική στους δρόμους, οι παντός είδους νοστιμιές από τα χεράκια της μαμάς, τα μικρά δωράκια… Δεν μας έφτανε η κατάθλιψη των εορτών, λοιπόν. Έχουμε και μεθεόρτια.

 

   Ευτυχώς, την έχω βρει την ψυχοθεραπεία μου εδώ και καιρό. Και δεν χρειάζεται τίποτε παραπάνω από χαμηλά φώτα, ένα ποτήρι αλκοόλ και τα ηχεία στο τέρμα… Εκείνη τη μέρα κατέλαβαν το πικάπ μου οι Tindersticks. Και με ταξίδεψαν τόσο μακριά, αλήθεια. Σε κάτι υγρούς δρόμους, σκοτεινούς. Που περπατάς καμιά φορά, έτσι, για την αλητεία…

 

   «How you doing tonight?
     I don't wanna fight
     Just walked these miles
     To be passing by
     Just to say
     That I'm okay
     For you to see the state of me
     I know I said
     We'd better get home to bed
     And I was the one
     I always stayed out so late
     Always forgiving
     My inconsideration
     It's a different story
     When you can never go home again
     I'm home, home again…»

 

 

 Πάντα με τρόμαζαν οι αλλαγές. Ταύρος βλέπεις. Είτε αυτές οι αλλαγές είναι η μετάβαση από το γιορτινό κλίμα στη ρουτίνα, είτε είναι αλλαγές βαθύτερες, πιο προσωπικές. Περιέργως, όμως, τις τολμώ και δεν έχω χάσει, να πω την αλήθεια. Ο φόβος του αγνώστου τελικά δεν είναι τίποτε παραπάνω από το φόβο του ίδιου μας του εαυτού. Παιχνίδια του μυαλού με μπόλικο black humour. Τέλειο.

 

 Το ξέρω, τα πράγματα είναι δύσκολα εκεί έξω. Είναι επικίνδυνος ο κόσμος μας, πολύ. Μα, πώς γίνεται να φοβηθείς; Η ομορφιά του τα ξεπερνάει όλα. Πώς γίνεται να το βάλεις κάτω; Αφού το επόμενο πρωινό ανθίζει ήδη… Πάρε το αμάξι και πάνε κάπου ήσυχα δίπλα στη θάλασσα. Διάλεξε την παρέα σου προσεκτικά. Πρόσεξε να ‘ναι σιωπηλή, να προτιμά τα μάτια από το χείλη. Και απλά ανέπνευσε βαθιά. Το άπειρο ξεγυμνώνεται στα μάτια σου. Δεν το βλέπειςΓιατί χάνεις την ευκαιρία να αναπνεύσεις ζωή;

 

 

   «Why don't you shut the door,
     and close the curtains,
     cos you're not going anywhere.
     He's coming up the stairs,
     and in a moment he'll want to see your underwear.

     You couldn't stop it now.
     There's no way to get out.
     He's standing far too near.
     How the hell did you get here.
     Semi-naked in somebody else's room.
     I'd give my whole life to see it.
     Just you,
     stood there,
     only in your underwear…»

Related stories

Χαλαρό απόγευμα καλοκαιριού στην Πλατεία Ναυαρίνου

Χαλαρό απόγευμα καλοκαιριού στην Πλατεία Ναυαρίνου της Βιολέτας Λεμόνα Μήνας: Ιούλιος Μέρος:...

«Λάφυρο η ζωή» Ένα ντοκιμαντέρ για τους πλημμυροπαθείς της Θεσσαλίας

Μια ζεστή ματιά στους πλημμυροπαθείς της Θεσσαλίας μετά το...

Hit Man. Η ‘ανυπόκριτη’ γοητεία του Εκτελεστή.

Από το Γιώργο Καρακασίδη Ο Richard Linklater είναι ένας αυτοδημιούργητος...

Σήμερα η ανοιχτή εκδήλωση για τα 50 χρόνια αποκατάστασης της Δημοκρατίας στο Δημαρχείο

Εκδήλωση με ελεύθερη είσοδο διοργανώνει απόψε στις 21:00 στο...

Η πολυβραβευμένη ταινία του Νίκου Τριανταφυλλίδη “ΟΙ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΕΣ” σε ελεύθερη προβολή

«ΟΙ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΕΣ» μια ταινία του Νίκου Τριανταφυλλίδη Μόνο αγάπη και...