Όλες οι φιλοσοφίες περί ζωής πάνε περίπατο μόλις δώσεις σε κάποιον μισθό και ένα οχτάωρο να δουλεύει.
Η περίοδος του να μη δουλεύει κάποιος, ανεργίας εθελούσιας ή μη, είναι χρυσές ευκαιρίες παρατήρησης της ζωής και της συμπεριφοράς των ανθρώπων.
Κίνητρα, φιλοδοξίες, ωράρια,άγχη, ματαιότητες, όλα είναι εκεί μπροστά στα μάτια μας, αλλά συχνά τα προσπερνάμε βιαστικά γιατί…γιατί έχουμε το οχτάωρο.
@Steve Cutts
Και έτσι η ζωή κυλά, με κίνητρα, φιλοδοξίες, ωράρια, άγχη, ματαιότητες. Και μαζί της κυλάμε κι εμείς. Και ο χρόνος μας. Να έρθει η Παρασκευή. Να μπει το Σάββατο. Ζούμε περιμένοντας. Άρα δεν ζούμε. Διεκπεραιώνουμε στιγμές μέχρι το Σάββατο.
Και κάτι όμορφα βράδια με φίλους θα μας γλυκάνουν δίνοντάς μας την ψευδαίσθηση ότι δεν είναι και τόσο άσχημα μωρέ..Μέχρι το επόμενο Σάββατο.
Η νέα βδομάδα ξεκινάει πάντα με την πικρή συνειδητοποίηση πως δε μπορεί,θα υπάρχει και ένα διαφορετικό κόνσεπτ ζωής.
Που δε θα μετράμε αντίστροφα τις ώρες και τις μέρες.
Που η Δευτέρα δε θα είναι τόσο άσχημη.
Που οι διακοπές δε θα είναι η υπέρτατη όαση.
Που δε θα ζει κανείς για το Σάββατο.
Που δε θα έχει κίνητρα,φιλοδοξίες,ωράρια,άγχη,ματαιότητες..
Υ.Γ. Όλα τα παραπάνω είναι σκέψεις χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Ήδη έχω ξεκινήσει γιατί θα αργήσω στη δουλειά.
