Κάπως σαν να γράφτηκε η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία των ελληνικών πανηγυριών!
Ο Γενικός Γραμματέας Εμπορίου, κ. Αναγνωστόπουλος, έστειλε έγγραφο και η απόφαση είναι ξεκάθαρη: τέλος οι ερασιτεχνικές ψησταριές στα πανηγύρια. Από ‘δω και στο εξής, γουρουνοπούλα, σουβλάκι, πανσέτα και ό,τι άλλο στάζει λίπος και αγάπη, θα μπορούν να σερβίρονται μόνο μέσω επίσημου κέτερινγκ ή αδειοδοτημένης καντίνας.
Όχι, δεν είναι αστείο. Και ναι, αν νομίζετε πως αυτό είναι απλά ένα ακόμα έγγραφο του Δημοσίου, γελιέστε οικτρά. Είναι χτύπημα κάτω από τη ζώνη – και συγκεκριμένα εκεί που φυλάμε το στομάχι μας για τις 15 Αυγούστου.
Για αιώνες (ή τουλάχιστον από την εποχή του παππού μας), η γουρουνοπούλα δεν ήταν απλώς φαγητό. Ήταν ιεροτελεστία. Ήταν ο θείος ο Θανάσης με τη βερμούδα, να ρίχνει λαδάκι με μια βούρτσα αυτοκινήτου. Ήταν το χωριατόπουλο που γύριζε τη σούβλα σαν να έδινε ρεύμα στο πανηγύρι. Ήταν η μυρωδιά που αναμειγνυόταν με νότες κλαρίνου και τον ήχο από σαγιονάρα να χτυπάει χωμάτινο δρόμο.
Πλέον όμως, η παράδοση απειλείται από το πιο σκληρό πρόσωπο της γραφειοκρατίας. Φορολογική συμμόρφωση, λέει. Υγειονομική ασφάλεια. Προστασία από πυρκαγιές. Εντάξει, κι εμείς δεν λέμε να βάλεις τη σούβλα δίπλα σε τενεκέ με βενζίνη, αλλά μη μας κάνεις και delivery την ψυχή του πανηγυριού.
Γιατί τα πανηγύρια δεν είναι φεστιβάλ γαστρονομίας! Είναι το καλοκαίρι μας. Είναι τα κουμπιά που δεν κουμπώνουν απ’ το πολύ φαΐ. Είναι η μπίρα στο πλαστικό ποτήρι, ο λεκές από τζατζίκι στο φουστάνι, ο ιδρώτας, η μουσική, και ναι – η γουρουνοπούλα που βγήκε απ’ τη φωτιά με τα χέρια του ξαδέρφου.
Ο αγώνας τώρα αρχίζει. Και θα έχει κάρβουνο!
